Ya gelecekteki kendim şimdi eve geldiyse ve beni evde bulamayınca geri döndüyse? /Eray

İnsanın gün içinde düşündüğü şeylerin, bir gün önce düşündüğü şeylerle %98 oranında aynı olduğunu okuduğumda çok şaşırmıştım. Yani düşünsenize, yeni bir gündeki sadece o %2'lik ufak sapmalar sayesinde değişe değişe farklı bir insan oluyoruz. Her gün aynı şeyi düşünmemizin şokunu daha yeni atlatmışken, şimdi de gün içinde yaptığımız şakaların çoğunlukla bir önceki günün aynısı olduğunu fark ettim. 

Mesela bu aralar sabah uyanınca saçımı üstünkörü topluyorum ve bazen bu toplanım esnasında saçımdaki birkaç tel havaya dikilip komik bir görüntü oluşturuyor (buna yeni uyanmış kuş saçı adını verdim). Eğer güne bu kuş saçıyla başladıysam, saçın komik şeklini bozmayıp evde öyle geziyorum. Böylelikle günün ilk şakası "komik saç şakası" oluyor. Sonra akşamüstü Barış'la yürüyüşe çıkacağımız zaman ayakkabı çekeceğiyle sadece tek ayakkabımızı giyip "tek ayakkabıyla sokağa çıkma şakası" yapıyoruz. Ardından akşam film izlerken ben tekerlekli koltukta oturduğum için "koltukla fazla dönme şakası" yapıyorum. Sonra gece Barış yatağa yatarken farkında değilmiş gibi davranarak yorganını benim üstüme atıp "yorgan şakası" yapıyor. O esnada ben de yatağa yatar yatmaz hızlıca uyuma taklidi yaparak "uyku şakası" yapıyorum. Ayrıca gün içinde sözleri bazen "YEBİCİ YEBÜCÜ", bazen de "ZUBİ ZUBU" olan kendi uydurduğumuz değişik şarkıları söylüyoruz.

Bu şakaları her gün yapmamıza rağmen her seferinde eğleniyoruz ve zamanla %2'lik sapmalarla eski şakalar yok olup yeni şakalar geliyor yerine.

Yaşamak, olmak ve düşünmek

dark shadows filminden bir kare

Herkesin sürekli konuştuğu ve yüzeysel şeyler yaptığı şu dünyevi ve dışadönük dünyada, kendi iç sesini duymanın öneminin çok büyük olduğunu düşünüyorum. Sanırım bu nedenle herkesi yazmak konusunda cesaretlendirmeyi genel bir tutum edindim kendime.

Yazmak, olan bitenleri proses etmeye, analiz etmeye, olan bitene farklı bir açıyla bakmaya ve kişinin kendi gerçek düşünceleriyle temasta olmasına yarıyor bence. Bir de yaratıcılığı ifade etmeyi sağlıyor tabii. İşte buradan hareketle, bugün burada toplanma sebebimiz 2 çok sevdiğim insan olan Ecem ve Yasemin’in bloglarını sizinle paylaşmak istemem.

Adeta kendi radyo programından bize seslenen üslubuyla gündelik mevzular, rüyalar ve filmler hakkında yazan Yasemin’in blogu şu: http://bayankene.blogspot.com/

Küçük etik sorunlarını, yaşam sorgulamalarını ve mizahi bakış açısını bizimle paylaşan Ecem’in blogu ise şu: https://icdusey.blogspot.com/

Mont giymeyen çocuk yüzünden cinnet geçirdiğim için kocam bira içmeye gönderdi beni. /Pınar

Yetişkinlerin lego yapmasında küçük düşürücü bir yan görüyorum. Legoyu üretmek için bir yapıyı modelleyen ve bu modeli parçalara ayırdıktan sonra tekrar nasıl birleştirileceğini kullanım kılavuzunda detaylı olarak açıklayan mühendislik dehası olmak yerine, o legonun parçalarını birleştiren kişi olmak bana biraz utanç verici geliyor. Hele bir de legoyu birleştirdikten sonra evin muhtelif yerlerinde sergilemek, adeta kendi yetenek kısıtlılığını övünerek ilan etmek gibi bir şey.

Şimdi de hayaletlere sinyal verelim. / Barış

İllustrasyon: Pascal Campion

Bir süredir ortalıkta yoktum; çünkü kitap yazmakla uğraşıyordum! Blogumdaki yazıları eleyip, komik olanları alıp, bolca düzeltip, hatta yer yer yeniden yazıp değiştirerek günlük tarzı eğlenceli bir kitap haline getirdim. Sonra kitapta kullandığım yazıları blogdan sildim.

Kitabı hazırlamak çok zevkli oldu. Gece gündüz hiç bıkıp usanmadan çalıştım. Sonra gözden geçirmesi için kitabı Yasemin ve Ecem'e yolladım. Yasemin, ona belirsiz ya da bulanık gelen yerleri düzeltti, Ecem imla hatalarını ve gereksiz yere devrik olan cümleleri düzeltti. Sonra Barış'a okuttum, Barış eksik bilgi içerdiği için havada kalan yazılara ekstra bilgiler ekletti. En son da Pınar'a okuttum, o da birkaç iyi fikir verdi, yazıları daha akıcı okunacak şekilde sıraladım. Genel olarak herkes beğendi kitabı, gerçek bir editörün dokunuşundan sonra basılabileceğini düşündü. Ben de beğendim açıkçası.

Kitabı tamamen bitirince birkaç yayınevine yolladım. Şimdi 3-5 ay onların kitabı değerlendirmesini bekleyeceğim. Umarım basılır. Böylelikle yazmaya devam etmek için daha çok bahanem olur. Bir de satıldığını düşünsenize, resmen sevdiğim şeyler yazarak para kazanmış olurum. İnsanın sevdiği işi yaparak para kazanması idealine çok yaklaştım şu an. Eğer kitabım basılır ve satılırsa hemen yenilerini yazacağım.

Çatalı havada yakaladım

Geçen gün Ecem beni eve çağırdı. “Çocuklarla Felsefe” atölyesiyle ilgili toplantı yapalım, Bahar da gelecek, dedi. Hazırlandım, 1 gibi evden çıktım. Norveç’in en kötü mikrofonuyla kaydedilmiş karanlık müzikler dinleyerek Ecemlerin evine doğru yol aldım. Ecemler’in evine tam şarkının en güzel yerinde varınca, canım şarkıyı kapatıp içeri girmek istemedi. O yüzden mavi çitli büyülü kapının fotoğrafını çekip biraz oyalandım. Şarkı bitince içeri girdim.

Geldiğimde Ecemle Bahar, Bahar’ın ilkokul öğretmeni olduğundan şüphelendiğim bir kadın hakkında dedikodu yapıyordu. Ben de hemen oturup dedikodulara katıldım. Çocukken diğer insanlara yaptığımız zorbalıklardan konuştuk biraz. Sonra “Çocuklarla Felsefe” atölyesinin içeriğini düşündüğümüz bir toplantı yaptık. Toplantıda çocukları felsefe çukuruna düşürüp sonra da o çukurdan nasıl çıkarabileceğimizle ilgili birtakım planlar yaptık. Sonra nasıl olduğunu anlamadığım bir şekilde konu intihara geldi ve hepimiz bunalıma girip intihardan bahsetmeye başladık. “Çocuklarla felsefe” gibi hayat dolu bir niyetle başladığımız bu buluşmanın sonu nasıl intihara bağlandı hiç anlamadım. Acaba Norveç’in en kötü mikrofonu yüzünden mi böyle olmuştu?

Evdeki toplantıyı bitirince dışarı çıktık. Marketten bira alıp yolda yürüyerek bira içtik. Yürürken Ecem’in gözüne sinek girdi, gözü yanmaya başladı. Gözündeki yanma geçmeyince, Ecem olaganüstü hal ilan edip sağa sola koşmaya başladı. Kör olup ölmekten çok korkuyordu. Sonunda koşarak yakınlardaki bir evin bahçesine girdi. Bahçedeki çiçekleri sulayan adamdan, gözünü yıkamak için biraz su rica etti. Adam hortumdaki suyun kuyu suyu olduğunu söyleyip Ecem’e su vermek istemedi. Ecem evin içine girip yıkadı yüzünü. Sonra adam Ecem’in gözüne birtakım göz damlaları sıktı. Bütün bunlar olurken Bahar’la ben, film izler gibi Ecem’i izliyorduk.

Ecem’in gözüne yapılan ilkyardım tamamlandıktan sonra sahile indik. “Akşamcı” isimli teknenin karşısındaki banka oturup biralarımızı içtik. Otururken yaptığımız sohbetler esnasında bazen çok gülüyorduk, bazen de konu ölüme geliyordu ve üzülüyorduk. Sürekli bir gülüp bir üzüldüğümüz için Türk televizyonları gibi olmuştuk. Bankta bir süre bu duygusal iniş çıkışı sürdürdükten sonra, yanımıza Bahar ve Ecem’in arkadaşı Özgür geldi; tekrar dünyaya döndük. Bahar’la Ecem Özgür’le konuşurken, ben de fırsattan istifade Özgür’ün kişilik tipini bulmaya çalıştım. Bir süre sonra biram bitti. 2 birayı geçmeme prensibim sebebiyle hızlı bir şekilde ortamı terk ettim.

Domates fazla kazandırmıyor. /Nilüfer

Acaba ben devrimci miyim diye düşündüğüm bir gün. Yani istediğim 1. şey kendim olmak ve kendime uygun şeyler yapmak. Sonrasında 2. şey, daha rahat ve mutlu bir şekilde kendim olmak ve kendime uygun şeyler yapmak. 3. aşamada ise isteyebileceğim şey, herkesin kendisi olması ve kendine uygun şeyleri yapması ve bunları rahat ve mutlu şekilde yapmasıdır. 

İşte bu 3. madde biraz devrimcilik gibi.

En Sevdiğim 10 Film

Melikşah Altuntaş'ın Youtube'da ünlülerle (ya da yarı ünlülerle) en sevdikleri 10 filmi sormak suretiyle hazırladığı "Bazı Nefis Filmler" isimli programdan yola çıkarak, ben de en sevdiğim 10 filmi düşündüm ve kendi 10 filmimi görünce şaşkına döndüm. Diğer insanların birbirinden cool 10 filminin yanında benim 10 filmim, resmen 10 yaşında takılı kaldığımı kanıtlar gibiydi.

Aslında ben de her aydınlık Türk genci gibi çoğu ünlü yönetmenin filmini izlemiş, Avrupa sinemasının tadına bakmış, aynı şehirde olduğum zamanlarda film festivallerine gitmiş ve her gün neredeyse bir film izlemeyi hayat tarzı haline getirmiştim. Ama herhalde bu film listesini yaparken, listeye girecek filmi çok kereler izlemiş olmak, müziklerini ve atmosferini beğenmek, filmden uzun vadeli olarak etkilenmek ve tam şu an açsam izler miyim gibi kriterler belirlediğim için, ortaya aşağıdaki 10'lu çıktı.

İşte benim en sevdiğim 10 film:

10 - Practical Magic (1998)

Sandra Bullock ve Nicole Kidman (çok severim) gibi iki ünlü oyuncunun baş rolü paylaştığı bu film, iki cadının hikayesini anlatıyor. Filmde iki cadının kendine özgü sorunlarını ve bunları çözme tarzlarını izlemek çok keyifli. Filmin gerek atmosferi, gerek masumiyeti, gerekse cadıların normal dünyaya entegre olmuş olması bana çok hoş geliyor. Bu film, yazar Alice Hoffman'ın romanından uyarlanmış.
https://www.imdb.com/title/tt0120791/?ref_=nv_sr_1?ref_=nv_sr_1


9 - Dracula (1992), Nosferatu: Phantom der Nacht (1979) ve Nosferatu (1922)

Bilindiği üzere bugüne kadar onlarca Dracula filmi çekildi ve ben de nasıl olsa hepsi Dracula diyerek kendimi şımartıp 9. sıraya 3 tane Dracula filmi koydum.

Dracula (1992)

Bu filmde Gary Oldman, Winona Ryder (çok severim) ve Anthony Hopkins gibi ünlü oyuncular var, atmosferi çok hoş ve filmin Wojciech Kilar tarafından bestelenmiş "The beginning" ve "Mina's photo" isimli soundtracklerini hala dinliyorum.
https://www.imdb.com/title/tt0103874/?ref_=tt_sims_tt

Nosferatu: Phantom der Nacht (1979)

Bu Alman yapımı Dracula filmini de, gerek siyah beyazlığı, gerek Nosferatu'nun havalı olmak yerine ürpertici bir tip oluşu ve kurtların sesi duyulunca "listen to them, the children of the night what music they made" alıntısını bir de almanca olarak dinlemek hoş olduğu için seviyorum. Özellikle yağmurlu ve kasvetli havalarda çok izlenesi bir film.
https://www.imdb.com/title/tt0079641/

Nosferatu (1922)

İlk Dracula filmi olan Nosferatu, eskiliğinin getirdiği grenlerle, ürkütücü müzikleriyle ve sahneler arası geçişlerde araya yazılar girmesiyle, siyah beyaz korku filmi evreninin arka sokaklarında bir gezinti gibi resmen. Black metal güzelliğinde bir film. Karanlık gecelerde izlemeye çok uygun.
https://www.imdb.com/title/tt0013442/


8 - Omen (1976)

Son derece güzel bir korku filmi olan Omen, kendini daha başlangıç müziğindeki uğursuzlukla ortaya koyuyor. Bu film, Damien'in kiliseye girmemek için tüm benliğiyle karşı koyduğu sahne ile aklıma kazındı. Filmin ünlü soundtrackini, özellikle gece arabayla giderken araba farında hayalet gibi görünen ağaçlara ve sonu görünmeyen yola bakarak dinlemek çok zevkli. Karanlık ve kasvetli günlerde izlemeye çok uygun.
https://www.imdb.com/title/tt0075005/?ref_=fn_al_tt_1


7 - Now and Then (1995)

Kadın yönetmen Lesli Linka Glatter tarafından çekilmiş, 4 küçük kız arkadaşın hikayesini anlatan bu film, sevimliliği ve sıcaklığıyla kalbimi çalarak 7. sıraya yerleşiyor. Christina Ricci (çok severim), Thora Birch (çok severim) ve Demi Moore (severim) gibi oyuncuların bulunduğu bu film, yine masumiyeti, doğallığı ve hafif mistik yapısıyla çok hoş bir havaya sahip.
https://www.imdb.com/title/tt0114011/?ref_=nv_sr_1?ref_=nv_sr_1


6 - Casper (1995)

Casper çocuk filmi olarak düşünülebilir ama ben bunu yetişkinken de baya izledim. Hatta gelecekte kesin yine izlerim. Christina Ricci'nin oynadığı bu filmde, Chrisina Ricci'nin babası hayalet terapisti görevinde ve gittikleri perili evdeki hayaletleri terapi ile diğer tarafa geçirmeye çalışıyor. Bu esnada kız ve Casper arkadaş olurken, babası Casper'ın amcalarıyla fazla takılarak tam bir serseriye dönüşüyor. Filmin sonunda Casper'ın yaptığı fedakarlık ise gerçekten göz yaşartıcı.
https://www.imdb.com/title/tt0112642/?ref_=nv_sr_1?ref_=nv_sr_1


5 - Interview with the Vampire (1994)

Brad Pitt (çok severim), Tom Cruise (severim), Kirsten Dunst (çok severim) ve Antonio Banderas (severim) gibi usta oyuncuların bulunduğu bu filmde, Louis'in vampir olup insanlıktan çıkması nedeniyle yaşadığı depresyon ve yalnızlığı izliyoruz. Claudia'nın devreye girmesi, Louis'in hayatına neşe katıyor ama bir yere kadar. "Vampir olunsa nasıl olurdu"yu detaylı bir şekilde adeta yaşatıyor bu film ve atmosferi çok güzel.
https://www.imdb.com/title/tt0110148/?ref_=nv_sr_1?ref_=nv_sr_1


4 - Nightmare Before Christmas (1993) ve Sleepy Hollow (1999)

Geldik 5. sıraya, yine kendimi şımartarak buraya ikisi de Tim Burton'a ait olduğu için iki film birden koyuyorum.

Nightmare Before Christmas

Nightmare Before Christmas herhalde bugüne kadar en çok izlediğim filmdir. Ama böyle olmasında müziklerinin etkisi çok büyük; belki de en çok izlediğim değil, en çok dinlediğim film demek daha doğru olur. Bu filmde kendimi Jack'in yerine çok koyuyorum. Her sene Halloween düzenleme rutininden sıkılıp boşluğa düşerek sistematik bir biçimde Christmas'ı araştırması ve uygulamaya sokması; ama çok fazla coşup abartması bence harika anlatılıyor filmde. Ayrıca, özellikle "Jack's lament" olmak üzere filmin soundtrack'lerini çok seviyorum.
https://www.imdb.com/title/tt0107688/?ref_=nv_sr_1?ref_=nv_sr_1

Sleepy Hollow

Tim Burton'ın aslında bütün filmlerini severim ama en "ileride kesin tekrar izlerim" diyebileceğim filmi bu olduğu için buraya Sleepy Hollow'u da ekledim. Filmde, doğaüstü olayları bilimsel yöntemlerle araştırmaya gelmiş Ichabod Crane'in, olayların ciddiyetini fark ettikçe adım adım tırsması anlatılıyor. Ayrıca Johnny Depp (çok severim) oynuyor ve filmin müzikleri çok güzel.
https://www.imdb.com/title/tt0162661/?ref_=nv_sr_1?ref_=nv_sr_1


3 - Vicky Christina Barcelona (2008) ve Midnight in Paris (2011)

Üçüncü sıraya Woody Allen'ın en sevdiğim filmlerinden ikisini yerleştirdim. Aslında çok sevdiğim bir kaç filmi daha var ama bunların renkliliği çok hoşuma gittiği için özellikle bunları koydum.

Vicky Christina Barcelona

Filmde 20'li yaşların sonunda olan iki farklı karakterdeki kızın ilişkiler ile ilgili arayışı anlatılıyor. "Rutin bir evlilik çok mu sıkıcı?", "Sürekli hayatın büyülü yönlerini yaşamak mümkün mü?" gibi soruların alttan alta irdelendiği bu filmde, müzikler ve atmosferler harika; ayrıca karakterlerin nevrotik yönleri de çok iyi işlenmiş.
https://www.imdb.com/title/tt0497465/?ref_=nv_sr_1?ref_=nv_sr_1

Midnight in Paris

Adeta masal gibi bir Woody Allen filmi olan Midnight in Paris'te, yazar oğlan, pek bir ortak noktası olmayan sevgilisiyle iyice koptuktan sonra geceleri zamanda yolculuk yapmaya başlıyor. Zamanda yolculuk yaparken ünlü yazarlarla, sanatçılarla tanışıyor ama bir yandan da anlıyor ki, hiç kimse kendi yaşadığı zaman diliminden memnun değil. Sonunda kendi zaman dilimine dönüp gerçek hayattan kendisine uygun birisini bularak filmi sonlandırıyor. Tekrar tekrar izlenesi bir film.
https://www.imdb.com/title/tt1605783/?ref_=nv_sr_1?ref_=nv_sr_1


2 - Addams Family Values (1993)

Addams Family dendiğinde akan sular durur benim için; çünkü normal ailelerden çok farklı olan bu aileyi ne zaman izlesem, ait olduğum yeri bulmuş gibi hissederim. Karanlığın bastırıldığı, dışadönüklerin ve dünyevilerin bolca bulunduğu gezegenimizde, adeta benim konumumu anlatan Addams ailesinin bu filmi, ailenin küçük kızı olan Wednesday'in (benmişim) de etkisiyle kalbimi fethederek ikinci sıraya yerleşiyor.
https://www.imdb.com/title/tt0106220/?ref_=nv_sr_4?ref_=nv_sr_4


1 - Beetlejuice (1988)

Geldik birinci sıraya, her şeyiyle çok güzel bir film olan Beetlejuice için ne desem yetersiz kalır. Winona Ryder'ın Lydia Deetz rolündeki tatlılığını mı anlatsam, hayalet çiftin ne kadar güzel bir çift olduğuna mı değinsem, eve yeni tanışan ailedeki karakterlerin gerçekçiliğine mi atıfta bulunsam, ölüm sonrası sürecin çok yavaş ve dandik işlemesinin dünyamızla olan benzerliğinden mi bahsetsem, Beetlejuice'un kafasının falan küçülmesindeki komikliğe mi işaret etsem, neresinden tutsam bu filmi bilmiyorum ama bence her sahnesi çok güzel olan şahane bir film. Tim Burton yönetmiş.
https://www.imdb.com/title/tt0094721/?ref_=fn_al_tt_1

Son söz:

İnsanın en sevdiği 10 film, resmen insanın psikanalizi gibi. En sevdiği filmleri seçerken insan nedense eski filmlere yönelmek ve kendisine tanıdık gelen hislerle bir derleme yapmak istiyor. İşte bu filmler de benim duygu dünyamı güzel özetleyen "o filmler" diye düşünüyorum.