Eminlik

Bir süredir hedefim yaratıcı iç sesimin yerini bulup eskisi gibi yaşamıma eşlik etmesini sağlamak. Ama bırak yaratıcı sesimin kalıcı olmasını, eskisi gibi kesik kesik bile gelmeyi bıraktı. Bunu, dönemsel olarak analizi arttırıp sentezi ikinci plana itmem gerekmesine bağlıyorum. Öte yandan yaptığım analizler sonucunda ulaşmak istediğim yeterli çıkarımlara ulaştığım için, tekrar senteze dönmeye de hazır hissediyorum kendimi.

Ama maalesef bunu yapmak hiç kolay değil! Yaratıcı sesimin geri gelmesi için önce bunun önündeki çeşitli pürüzleri halletmem gerekiyor. Her gün lanet olası yeni bir pürüz ortaya çıktığından ötürü, kendimi birleştirmek için tekrar tekrar uğraşıyorum aylardır. Bazen "bu eğitim ne zaman bitecek" diye bağırasım geliyor.

Neyse ki bugün itibariyle dükkanı kapatıp normal kendime geri dönüş yapmaya karar verdim. Çünkü pürüz kaldırma eğitiminden de bence yeterli bilgiyi aldım. Öğrendiklerimle idare edeceğim bir şekilde, aşırı eğitime gerek yok. Zaten kendi araçlarının dışına çıkmamalıdır kimse. Gelişeceği bir nokta varsa, bu kendi imkanlarıyla olmak zorundadır; tepeden inme hiçbir şey işe yaramayacaktır.

Yetişkinliğe girer girmez aileden uzaklaşıp dünyayı kendi başına deneyimleyerek kendini yapılandırmaya inanan biinsanım

Bayram burası. insanlar aynı anda aynı yerlere hücum ediyorlar, sürekli bir şeyler yiyorlar, bir anlamı olmayan anlık şeyleri sırayla yapıp duruyorlar. Her şeyi milyonlarca kişiyle aynı anda yaptıkları için trafikte, orada, burada sürekli sıra bekliyorlar ve sonuç olarak bulundukları her yer kalabalık oluyor.

Bazen onlara bakıp üzülüyorum; çünkü ben burada hiçbir şekilde eğlence değil, sadece varoluşsal boşluk görüyorum. Hal böyle olunca bazen dünyaya gizli bi ajan olarak gönderilmişim gibi oluyor, sanki ruhlar aleminden kılık değiştirerek buraya gelmişim, düzgün yaşamayı bilen az sayıda kişiden biriymişim, cenneti bildiğim için insanlara onun neye benzediğini göstermem gerekiyormuş ve gözleri açık olan insanlara örnek oluşturma görevim varmış gibi.

Peki ya siz hangi anlar için yaşıyorsunuz?

Begüm burası. İnternette herkes bir seçim heyecanında. Ben de muharrem gelse iyi olur diye düşünüyorum ama yine de bu konuda fazla bir şey hissetmiyorum. İlk başta, tayyip beni o kadar bastırdı ki ülkeden umudumu kestim herhalde diye düşünmüştüm. Şimdi ise siyasetçilerden medet ummayacak kadar olgunlaştığım için bunun böyle olduğuna karar verdim.

Belki de benim cumhurbaşkanı adayım icx vortex olduğu için böyle hissediyorumdur?

https://youtu.be/pa325KdRk3c?t=128

ikinci turda da oyumu vikotnik'e veriyorum: https://youtu.be/zNwVJzGvobc?t=276


edit: ülkenin kurtulma şansı olmadığını bildiğim için umutlanamıyormuşum.