Bir süredir hedefim yaratıcı iç sesimin yerini bulup eskisi gibi yaşamıma eşlik etmesini sağlamak. Ama bırak yaratıcı sesimin kalıcı olmasını, eskisi gibi kesik kesik bile gelmeyi bıraktı. Bunu, dönemsel olarak analizi arttırıp sentezi ikinci plana itmem gerekmesine bağlıyorum. Öte yandan yaptığım analizler sonucunda ulaşmak istediğim yeterli çıkarımlara ulaştığım için, tekrar senteze dönmeye de hazır hissediyorum kendimi.
Ama maalesef bunu yapmak hiç kolay değil! Yaratıcı sesimin geri gelmesi için önce bunun önündeki çeşitli pürüzleri halletmem gerekiyor. Her gün lanet olası yeni bir pürüz ortaya çıktığından ötürü, kendimi birleştirmek için tekrar tekrar uğraşıyorum aylardır. Bazen "bu eğitim ne zaman bitecek" diye bağırasım geliyor.
Neyse ki bugün itibariyle dükkanı kapatıp normal kendime geri dönüş yapmaya karar verdim. Çünkü pürüz kaldırma eğitiminden de bence yeterli bilgiyi aldım. Öğrendiklerimle idare edeceğim bir şekilde, aşırı eğitime gerek yok. Zaten kendi araçlarının dışına çıkmamalıdır kimse. Gelişeceği bir nokta varsa, bu kendi imkanlarıyla olmak zorundadır; tepeden inme hiçbir şey işe yaramayacaktır.
No comments:
Post a Comment