önemliliğimi yaşıyamadım

deli diylim ben durun nereye götürüyosunuz

bu erenköy ruh ve sinir hastalıkları hastanesinin bahçesinde bir heykel. amacı ne bunun ama yaa? resmen delilik. normal bi insan günde 10 dakka bu heykele baksa delirir. hatta ben hipnotize olup bi 20 dakika kadar gözümü kırpmadan orda neler döndüğünü anlamaya çalıştım ve hayal gücüm bana garip oyunlar oynadı. o zamandan beri de garip garip gülüyorum. sanırım biraz delirmiş olabilirim.

bunlar da penguenin delisi

hiçbir şey durmuyor.

ev burası. 4 saat boyunca kitap mı okusam, votka içip yazı mı yazsam yoksa duş alıp odamı mı toplasam karar veremedim. sonra uyuyakalmışım, uyanınca sonraki 4 saati de boşa geçirmemek için acilen harekete geçmeye karar verip bi anda odayı toplamaya başladım. sonra baktım bu zaten kendi tek başına 4 saat sürebilebilecek bi iş, en iyisi duş alayım dedim. ama ona da resmen üşendim, o zaman kitap okuyayım dedim. ama hiç bilgi alasım falan yoktu. ben de votka koydum ama hiç mutlu değilim; hatta acayip huzursuzum. 10 üstünden 4-5 anca. başım ağrıyo sanki bi de kendimi hiç özgür hissetmiyorum. internetten avustralya fotoğraflarına bakınca biraz keyfim yerine gelir gibi oldu ama beynimde ilginç kimyasal reaksiyonlar var. ayrıca mide asidi bunalımıyla pms karışımı bişey de var. bütün bunlar yetmezmiş gibi hayat da çok zor ve karışık.

en iyisi güzel şeyler düşünmek: acaba antarktika mı daha güzel yoksa okyanusya mı?

It is not eternity It is not hope*

dün akşam rüyamda yatağımın etrafında bi takım ağaçlar ve dalları vardı. ev çok kalabalık ve gürültülü olduğu için uyumaya devam edebilmek adına yattığım yerin hemen yanında hatta altında sonsuz bi boşluk olduğunu düşündüm. normalde bunun korkutucu olması beklenir ama bana acayip huzurlu geldi, bebekler gibi uyudum. ama şimdi ev telefonu çalınca çok korktum; eğer bizim evin telefonu bile çalıyorsa hiç birimiz güvende değiliz demektir.

*21st century devil

tek hayatımı copy paste yaparak geçirdim

begüm:

ya bi tane anket var

dünya nasıl yok olsun istersiniz diye

1 gama ışını patlaması etkisi

2 güneşin dünyayı kavurması/yutması

3 hastalık/virüs salgını

4 kara delik yutması

5 küresel ısınma/doğal felaketler

6 meteor çarpması

7 savaş/nükleer felaket/atom-hidrojen bombaları

8 süper volkan patlaması/patlamaları

9 uzaylıların saldırması

10 yörüngesinden çıkması

hepsi çok güzel karar veremedim

uzaylılar iyi

ama kara delik de güzel

baris:

yorungesinden ciksin

butun yildizlar kaysin bi anda

begüm:

ayrıca yörüngeden çıkması çok asi bişey

baris:

senlikli gebeririz

begüm:

dünyamızla gurur duyarız

baris:

evet kesinlikle

begüm:

düzene boyun eğmedi

baris:

helal olsun valla

keske oyle delikanli dunyamiz olsa

atom bombasina filan prim vermesin

hup diye yutcak bizi

kuresel isinma filan uzun vadeli seyler

en guzeli yorungesinden cikmasi

1 kac saat manzara izleriz

cokmu hizli kayariz acaaba

begüm:

bi ara internette ayla mars aynı büyüklükte olucak diyodu nası sevinmiştim

yalanmış ama

bi de bazen AY BÜYYÜP EŞŞEK KADAR OLUYO YA

baris:

ehehe

evet harika bisiy oluyo o zaman

agzima gircekmis gibi

begüm:

Q456VAGB374SEX86MJC759M

ayın öyle gizli bi amacı olsa hakkaten

baris:

vardir belki

ama 3 milyon yila yaymistir plani biz goremeyiz

begüm:

hıhı ağzına girme planı

o yüzden mesela

her sene 0.0000001mm küçülüyomuş

swev n856ay

baris:

pihahaha

elimizden geleni yaptık; hatta 2 r fazlasını

bugün işten çıkınca finlandiya'dan gelen arkadaşımı görmeye gidicektim, o yüzden acelem vardı ve derhal yemek yemek zorundaydım. trene doğru koşar adımlarla ilerlerken yolumun üstündeki kokoreççiyle şöyle bi diyalog yaşadım:

"Meraba, bi kokoreç alabilir miyim? acı olmasın.

Adam cevap vermeden direkt kokoreci yapmaya başladı. ben çok acelem olduğu için yerimde duramadım, sürekli pozisyon değiştirdim ve ilerigeri yürüdüm. çünkü sanki hareket edince pişme süreci hızlanacak gibi mantıksız bir inanca sahiptim. adamsa benim bu tedirgin enerjimden zerre etkilenmeyerek bütün sakinliğiyle kokoreci yapmaya devam etti. bir süre sonra:

"borcum ne kadar? içerde ödeyeyim." dedim. adam "5 lira" dedi ve içeri girdim. (eminim kokoreççi buna çok sevindi.) ödeme işlemi -abartmıyorum- en fazla 3 saniye sürdü ve bu kadar çabuk bitmiş olmasından ötürü hayalkırıklığına uğradım. şimdi tekrar tedirgin bi şekilde şu lanet olası pişmeyen kokoreçleri beklemek zorundaydım. bekleyişe bir süre daha devam ettikten sonra şöyle bir soru geldi:

"paket mi olsun elde mi?"

bu soru üzerine düşünmeye başladım. 20 metre ötedeki tren istasyonunda yiyeceğim için elde diyebilirdim ama o 20 metreyi elde kokoreçle gitmek zor görünüyordu. hem ben oraya varır varmaz tren gelirse... derken tereddütlü bir şekilde "paket olsun" dedim. adam benim tereddüt ettiğimi farkederek eski cevabı umursamadan yeni bir cevap beklemeye başladı. bunun üzerine ben de düşünmeye devam ettim.

...ya hemen tren gelirse ama neden hemen gelsin ki 15 dakkası var ama acaba ben bunu 15 dakkada yiyebilir miyim? aslında yemek dediğin 5 dakkada bile yenebilir. peki bu adam paket yapmayı mı daha çok seviyor yoksa "elde"yi mi? neden bilmiyorum ama içten içe "elde" yapmak istediğini hissediyorum diye düşünürken ağzımdan şöyle birşey çıktı:

"evet paket olsun ama fazla karmaşık bir paket olmasın, heran açabilirim çünkü.

adam gülümsedi. onun bu içten gülümsemesini görünce heralde bugün kimsenin ondan karmaşık olmayan bi kokoreç istemediğini düşündüm.

karmaşık olmayan pakedimi alıp teşekkür edip yakşamlar diledikten sonra çocuklar gibi şen bi şekilde koşarak istasyona doğru gittim. hatta arkadan şu avatardaki bebiş gibi görünmüş olabilirim. sadece onun biraz daha büyüğü ve siyahı olabilir. hatta fonda angst skvadron - we miss them çalıyordu ve bu herşeyi daha da anlaşılır bir hale getiriyordu.

koşarak tren istasyonuna giderken yolda aklıma danseden zürafa geldi çok güldüm. son ameliyatımı olmadan hemen önce hastane odasında, doktor operasyonun nasıl yapılacağını anlatırken yanlışlıkla düğmesine basmam ve zürafanın iğrenç bi şarkı eşliğinde çılgınca dans etmeye başlaması.. sonra uzun bi süre kapatma düğmesini bulamamamız ve doktorun danseden zürafanın gürültüsü eşliğinde beni nasıl keseceğini anlatması.. benim onu dikkatlice dinliyormuş gibi yapmaya çalışırken durumun absürdlüğüne elimde olmadan ayı gibi sırıtmam. burdan çıkarılabilecek tek bir sonuç var: demek ki bi gün bi zürafa gelip en dramatik anlarınızı bile gölgeleyebilir.