temel olarak özdeşleştiğimiz tarafı good, evil ve neutral olarak; bunun stabilliğini neutral, chaotic ve lawful eklentileriyle gruplayan frp alignment'larıyla ilgili şöyle bi şema oluşturdum:
not: şemada, stabillik belirten "neutral" yerine "true" kavramını kullandım.
ardından 1. 1 buçukuncu 2. ve 2 buçukuncu derece arkadaşlarımı bu bilgiler ışığında gruplamaya çalıştım. gruplamayı yaparken genellikle "afrikadaki çocuklar ölsün mü" sorusuyla başladım ama duruma göre "sana 200 milyar versem ve yasal bi yaptırımı olmasa ananemi öldürür müydün"e kadar varan çeşitli koşullar yarattım. sonuçlar şöyle çıktı:
melis: chaotic good
çiçek: true good
pınar: true good
eray: true neutral
önder: true neutral
müge: true good
cemre: chaotic neutral
ömüş: chaotic neutral
selçuk: true neutral
ilker: chaotic neutral
enes: chaotic good
sina: chaotic good
efe n.: chaotic evil
efe g.: chaotic good
taşkın: chaotic neutral
sonuç: genellikle kızlar true good, erkekler chaotic olma eğilimi taşıyor. felsefeyle ilgilenen erkeklerde neutral'lık daha yaygın. benim hiç lawful arkadaşım yok.
Friday, August 17, 2012
Wednesday, July 18, 2012
bu patates hiç rahat diilmiş /melis
yıllardır aynı evi paylaştığım ağabeyciğim, bir kaç gün önce evlenerek eşiyle birlikte bi alt kata taşındı. aynı evde yaşarken bile günde ortalama sadece 15 saniye iletişim kurduğumuz abimle, alt kata taşınmasıyla birlikte muhtemelen bi daha görüşmeyiz diye düşünüyordum. ama düğün dönüşü apartmanın önünde balkondan beni görüp ropdöşambrlarını göstermeleri olsun, doğal gazları henüz çalışmadığı için yemek saatlerinde soğanlarını falan doğrayıp ocağımı kullanmak üzere bana gelmeleri olsun, yine doğalgazları olmadığı için yıkanmaya da bana gelmeleri ve saç fırçaları olmadığı için saçlarını taramaya da bana gelmeleri olsun, daha çok görüşür olduk.
sonra onların doğalgazları bağlandı ve ben ilk acıkmamda onlara "müsaitseniz kahvaltıya size gelicem komşi" dedim. kahvaltıdan sonra onlar evi toplarlarken ben yeni kanepelerine yayılıp kitap okumaya başladım. uyumuşum. sonra öğle yemeyine de kalmaya karar verdim. hiç yeni evlileri rahatsız etmiyim, evime gidiym gibi bi düşüncem yoktu. onlar da bişey demiyorlardı. sonra abimin laptopundan nete girdim ve twitter'a bişey yazdığımda meğersem abimin twitter hesabından yazdığımı farkettim. sonra facebook'tan biriyle chat yaptım ama meğersem abimin facebook hesabıymış o da. sonra saat kaç diye teleofnuma bakayım dedim ama abimin telefonuymuş o. artık kendimi abim gibi hissetmeye başlamışken canım tatlı bişey istedi, mutfağa gidip şekerpare aldım. resmen eve yerleşmiştim. akşama da burda kalır film izlerim gibi düşünceler kafamda oluşmaya başlayınca kendimi, sitcom'lardaki sürekli gelip evdeki eşyaları falan kafasına göre kullanarak komşuluğun bokunu çıkaran tip gibi hissettim.
koşarak evime gittim.
Thursday, June 28, 2012
soran olursa mutfaktayım
sıcak suyun ılık sudan önce donmasına "ikna edici" bi neden sunana 1000 sterlin verilecekmiş. işte teorim:
aniden buzluğa giren 60 derecelik suyun minik ve savunmasız buharları aniden donmuş, kasenin dibinde az miktarda kalmış su da "ben nasılsa az kişiyim" diyerek hemen donmuş ve sonrasında havadaki donmuş buharcıklar donmuş halleriyle kaseye geri düşüp arkadaşlarıyla birleşmiş olabilir. o esnada 30 derecelik su tek parça halinde donmaya çalışırken diğer kasedeki çılgın partiyi izlemiş olabilir. sonra biri donmuş biri donmamış halde hep birlikte buzluktan şaşkınlık içinde çıkmış olabilirler.
Tuesday, June 19, 2012
eminlik çok iyi
canım karpuz istedi ama havanın çok sıcak olması, dışardan yeni gelmiş olmam ve paramın bitmesi gibi bi kaç pürüz çıktığı için markete gidemedim. ayrıca bi kaç tane de priz çıktı, onları monte etmek lazımdı. dolapları çekerken sürtmüşler, zavallı pirizcikler fırlamış yerinden? şu an 4 tane şey düşündüğüm için kafam da çok karıştı. annemi arasam mı, karpuz, 8 de kapı çalıcak ve çözülmekte olan kıymalar tarafından işgal edilmiş beynimi sakinleştirmek için bi kivi yedim.
Monday, May 28, 2012
başlık işini napıcaz
begüm:
ne saçma bi işim var ya
müdür aradı
bi çocuk arkadaşına terbiyesiz bi şiir yazmış
yarın sabah velisi gelicek haberin olsun diyo
ahuehua
ahuahuahuahauhau
öğlen de bi veli aradı
çocuğa hergün 6 milyon veriyorum nereye harcıyo
bi konuşur musunuz dedi
auahahuahuaha
dfhjafhd
böle inanılmaz derecede gereksiz ayrıntıların
dedektifliğini yapıyorum
hayat kadınları ile kumarhanede yiomuş
ahuıhwertuıxnmwetx
test kitabı alcam diye hergün 6 milyon istiyomuş
2. sınıfa gidiyo
6 nası bi sayı ya 5 de değil
8 yaşında
woşıeztmjpıwotkyğ
auhauha
sora kitap almayıp bütün parayı bitirip
geliyomuş
kumar mı oynuyo olum bu
hauhpzsworgmjtpusormöz
dshjfahfjadfh
8 yaşında olmak ya
taso kumarı filan
böle
8 yaşında biriyle iletişim kurmak ne garip
ya
çok ilginç yaaa
.D
auhueha ne diceksn ki
çocuğaa
ya ben geçen şeyi fark ettim
bu dünyada
napıon 6 papeli dosdum
sıeoşynıoetxy
papel diyo ya
bu dünyada var ya
ilgilenilebilicek
dur bak yazıcam
bekle deftere yazmıştım dün getiriym
getir bakıym
hıh
bu dünyada ilgilenebiliceğimiz sadece 12 tane şey var
uyku
yemek
boşaltım
sağlık
eğitim
arkadaşlık
aile
karşı cins
sanat
spor
iş
bilim
bu kadar.
koskoca evrende
çok bile yani
bunların dışında bişey yapamıyoruz
benimkiler daha bile az
kjdsljgfj
hıh şimdi ona gelicem
8 yaşında olmak diyince
sabah ne yedin diyorum
kaçta yatıyosun diyorum
arkadaşlarınla aran nasıl diyorum
anne babasının davranışlarını soruyorum
bi de derslerini
şimdi 8 yaşında birinin işi yok flörtü yok
bundan iyisi can sağlığı
bilimle ilgilenmiyo
auhauauahhau
kaldı 9
ahuıoeqynrozwnm
abi gülesim geldi yaa
uhauahuahaua
yazık ya
auhauhauah
begüm:
ıloeruthnzılexn
aa bu hayatta yapılıcak bişey daha buldum
neymiş
begüm:
oyun
phoebe:
hıı evet ya
ölmek?
o sayılıo mu
o sayılmaz
sürekliliği olması lazım
sürekli ölüyosan sayılır
karşı cins dedin de
aynı cinsli olan versiyonları da var
seks de geçsin
hıhı seks diyelim
seksi unutmuşum yannız
çok enteresan
dfsjhakskjghdjahgfjkshgsjhgjhfks
aşk ve seks olarak 2 ye ayırabiliriz
oh oh baya oldu
14 oldu
phoebe:
bi ferahladım ben de
gerçi yemek dolaşım filan
sağlık içinde ama
olsun
netleşti di mi yapılıcak aktiveteler
hayal kurmak da sayılır mı
rüya görmek de
sayılcak o zaman
o uykuya dahil olsun
hı tamam
fazla detaya girersek işin içindne
çıakmayız
asdfjhgfjdskaşdlfkhgjksklş
çok haklısın
ahauhauha
allaam ya
düşünmek hayal kurmak aynı kulvarda olarak
listeye eklenebilir
tamam
görünmez şeyler yapmalı
fiil işte onlar
yapıosun bişi ama
bi sen biliosun onu
hıhım
Monday, April 30, 2012
sopamız fırlatık
apartmanımızın en altında, otopark olması amacıyla yapılmış bi kısım var ama otopark olarak kullanılıyor sayılmaz. orda apartman sakinlerinin kullanmadığı bazı eşyalar ve abimle benim bisikletlerimiz var. geçenlerde orayı kiralamaya karar vermişler, bu nedenle yöneticimiz girişe şöyle bir yazı asmış: "otopark kiraya verileceğinden orda eşyası olanlar eşyalarını diğer tarafa taşısın"
yazıyı okuduğumda ben, o heran kiraya verilmek üzere olan apartman bölümünden bisikletimi biran önce kurtarmak istedim ama sözkonusu yazıdaki "diğer taraf"ın neresi olduğunu bilmediğim için bu girişimi, diğer tarafın yerini öğrenene dek ertelemeye karar verdim. aslına bakılırsa apartmanda benim bilmediğim bir "diğer taraf" olduğundan şüpheliydim ve eğer öyle bir yer yoksa, aşşağısı kiraya verildiğinde bisikletimi nereye koyacağımla ilgili içimde küçük bi kaygı bulutu oluştu. öte yandan eğer diğer taraf diye biyer yoksa o zaman yazıda "eşyalarını diğer tarafa taşısın" yerine "başka bi yere taşısın" yazarlardı diye düşünerek içimi biraz rahatlatır gibi olsam da yine de "diğer taraf" ın varolmama ihtimali hala devam ettiğinden kaygı bulutlarım tamamiyle dağılmadı.
gel zaman git zaman bir hafta boyunca her apartmandan çıkışımda ve apartmana girişimde gözüm o yazıya tekrar takıldı. en az 7x2=14 kere o yazıyı görüp bisikletimi kurtarmak isteyip "diğer taraf" bilinmezliğine çarptım.
bugün yine 16. kez bisikletimi kurtarmak isteyip "diğer taraf" belirsizliği rutinimi yaşadıktan sonra eve geldim. yemek yerken abim, aşşağının kiraya verileceğini ve bisikletleri diğer tarafa taşımamız gerektiğini söyledi. en az benim kadar dünyevi meselelere ilgisiz olan abimin, içinde "diğer taraf"ı barındıran bu cümleyi kararlı bir şekilde kurmuş olması içimdeki kaygı bulutunu tamamen dağıttı. çünkü demek ki "diğer taraf" gerçekten vardı, abim oranın yerini biliyordu ve bisikletimi heran yok olmak üzere olan o ölümcül apartman boşluğundan kurtaracaktık. sonra merakımı tatmin etmek için abime diğer tarafın neresi olduğunu sordum. bilmiyormuş. bilse bisikletleri çoktan oraya alırmış ama bilmediği için o da hergün diğer taraf belirsizliğinde takılıyormuş.
abime, o zaman neden cümlesini diğer taraf diye bi yer varmış ve yerini de biliyormuş kararlılığıyla söyleyerek beni geçici olarak ilüzyon bi iyimserliğe büründürdüğünü sordum. o da, diğer tarafın neresi olduğunu benim bildiğimi varsayarak ve onun bilmediği anlaşılmasın diye o şekilde söylediğini açıkladı. sonra diğer tarafın neresi olduğuna dair bi kaç varsayımda bulunduk ama hiçbiri tatmin edici değildi.
yarın derhal diğer tarafın yerini öğrenmeye karar verdik.
yazıyı okuduğumda ben, o heran kiraya verilmek üzere olan apartman bölümünden bisikletimi biran önce kurtarmak istedim ama sözkonusu yazıdaki "diğer taraf"ın neresi olduğunu bilmediğim için bu girişimi, diğer tarafın yerini öğrenene dek ertelemeye karar verdim. aslına bakılırsa apartmanda benim bilmediğim bir "diğer taraf" olduğundan şüpheliydim ve eğer öyle bir yer yoksa, aşşağısı kiraya verildiğinde bisikletimi nereye koyacağımla ilgili içimde küçük bi kaygı bulutu oluştu. öte yandan eğer diğer taraf diye biyer yoksa o zaman yazıda "eşyalarını diğer tarafa taşısın" yerine "başka bi yere taşısın" yazarlardı diye düşünerek içimi biraz rahatlatır gibi olsam da yine de "diğer taraf" ın varolmama ihtimali hala devam ettiğinden kaygı bulutlarım tamamiyle dağılmadı.
gel zaman git zaman bir hafta boyunca her apartmandan çıkışımda ve apartmana girişimde gözüm o yazıya tekrar takıldı. en az 7x2=14 kere o yazıyı görüp bisikletimi kurtarmak isteyip "diğer taraf" bilinmezliğine çarptım.
bugün yine 16. kez bisikletimi kurtarmak isteyip "diğer taraf" belirsizliği rutinimi yaşadıktan sonra eve geldim. yemek yerken abim, aşşağının kiraya verileceğini ve bisikletleri diğer tarafa taşımamız gerektiğini söyledi. en az benim kadar dünyevi meselelere ilgisiz olan abimin, içinde "diğer taraf"ı barındıran bu cümleyi kararlı bir şekilde kurmuş olması içimdeki kaygı bulutunu tamamen dağıttı. çünkü demek ki "diğer taraf" gerçekten vardı, abim oranın yerini biliyordu ve bisikletimi heran yok olmak üzere olan o ölümcül apartman boşluğundan kurtaracaktık. sonra merakımı tatmin etmek için abime diğer tarafın neresi olduğunu sordum. bilmiyormuş. bilse bisikletleri çoktan oraya alırmış ama bilmediği için o da hergün diğer taraf belirsizliğinde takılıyormuş.
abime, o zaman neden cümlesini diğer taraf diye bi yer varmış ve yerini de biliyormuş kararlılığıyla söyleyerek beni geçici olarak ilüzyon bi iyimserliğe büründürdüğünü sordum. o da, diğer tarafın neresi olduğunu benim bildiğimi varsayarak ve onun bilmediği anlaşılmasın diye o şekilde söylediğini açıkladı. sonra diğer tarafın neresi olduğuna dair bi kaç varsayımda bulunduk ama hiçbiri tatmin edici değildi.
yarın derhal diğer tarafın yerini öğrenmeye karar verdik.
Saturday, April 21, 2012
biraz içedönük olur musunuz, rahatsız oluyorum da
sabaha karşı 4 buçukta telefonuma mesaj geldi. acayip panikledim, bu saatte -eğer sarhoş bi aşık değilse- bana olsa olsa intihar etmeye çalışıp sonra kendisini kötü hissedince korkan biri falan mesaj atmış olabilir varsayımıyla telefona bi baktım, TURKCELL. yuh dedim, 1 saat küfür ettim. beni sabahın 4 buçuğunda panik içinde uyandırdığı yetmezmiş gibi bi de mesajda telsiz kullanım ücreti gibi neidüğü belirsiz bi şeyden ötürü 1.21tl mi kestiklerini yazıyorlardı.
o sinirle tekrar uykuya daldım. bütün gece rüyamda kah turkcell'i polise şikayet ettiğimi, kah genel merkezi arayıp sabahın köründe attıkları mesajları ve o sonsuz kampanya mesajlarını artık bana atmayı kesmeleriyle ilgili tartıştığımı gördüm. kimbilir ne tırt bişey olan o telsiz kullanım ücretinin beni zerre ilgilendirmediğini ve eğer bunun benden alınması gerekiyorsa ille de bu cumartesi sabaha karşısı mı yapılması gerektiğini sorup durdum.
o sinirle tekrar uykuya daldım. bütün gece rüyamda kah turkcell'i polise şikayet ettiğimi, kah genel merkezi arayıp sabahın köründe attıkları mesajları ve o sonsuz kampanya mesajlarını artık bana atmayı kesmeleriyle ilgili tartıştığımı gördüm. kimbilir ne tırt bişey olan o telsiz kullanım ücretinin beni zerre ilgilendirmediğini ve eğer bunun benden alınması gerekiyorsa ille de bu cumartesi sabaha karşısı mı yapılması gerektiğini sorup durdum.
Subscribe to:
Posts (Atom)
