Sunday, February 12, 2012

yeterli fiyat verilmediği için şefkatimi piyasadan çekiyorum

begüm:
ben citten mügeyi çok seviyorum ya
siz dalga geçip duruyosunuz
bakın o yardımcı oluyo
önder de iyi gerçi
çok iyi bi baba olucak bence önder

melis:
bi ben mi kötüyüm lan

begüm:
milis kötü

müge:
melis en iyi bi insan

melis:
benim en iyi olduğumu düşünen 2 kişiye karşı bir kişi olarak
demokratik bi yenilgi yaşıyorsun begüm
biliosun ki demokratik bi topluluğuz bundan böyle

begüm:
bence mügeyle önder iyi
herkes en iyiyi seçsin
bakalım oy çokluğu sende mi olucak

melis:
seçsinler

begüm:
sen kimi seçiyosun peki milis

melis:
ben karar veremiyorum önder mi daha iyi müge mi
ikisi de birer melek

müge:
bence kapalı bi oylama sistemi yapalım
herkes bi kağıda yazıp atsın
sora açarız her kağıdı

begüm:
beni seçen olucak mı acaba hiç
pwıeunfozwmğg

önder:
baksana kapalı oylama diyo ya asjlkajlrjskjdaklsjd
hepimiz onu seçelim şu an

begüm:
düşünsenize
ben kazanıyomuşum

önder:
aşslfjkaoırjlksdj

begüm:
en iyi olanı oylamaya sunan biri iyi olabilir mi
iyiliği bile yarışa dönüştürdüm
hiç şansım yok

melis:
seni seçen olursa onu 20 sene senle arkadaş olmaya davet ederim

müge:
eheuhe

begüm:
ben mügeyi seçiyorum

melis:
bence 20 sene begümle arkadaş kalabildiğim için en iyi ben seçilmeliyim
ehuahuea

önder:
ben de melisle müge arasında karar veremedim
mügeyi hiç tanımıyorum ki

müge:
ben melisi seçmek durumundayım.

begüm:
ya müge dün gece
şarkıyı açmaya üşeniyorum dedim hemen link verdi
bu hangi nota acaba diye düşündüm
makul bi saat olsa bakardım dedi ya

melis:
tanımadığın birinin begümden iyi olduğuna eminsin ama yani

önder:
ondan eminim

melis:
ehuahuıea

begüm:
önderin şevkati ve mügenin iyilikseverliği arasında kalıyorum gerçi
önder bana kapı tutmayı çok güzel öğretmişti
melis baarıp duruyo hep

melis:
müge de şevkatli ya
delirttin lan beni
ehaıuheua

begüm:
loıynetıosezmyp
bakın yine baarıcak

müge:
eheuheu

melis:
bugünlere nası geldim ben

önder:
eıjhrıehaşlkjkd

begüm:
onu seçmeyin

önder:
ben şu anki performansıyla melisi seçtim

melis:
begümü seçmeyin de hayatının amacı en iyi olmak olsun

begüm:
sadece morali iyiyken iyi biri o, sinirliyken hepimizi öldürmek istiyo

önder:
melis 2 oyla başkan oldu

melis:
yihuu

begüm:
2 oyla başkan olmak neymiş ya

müge:
melis gurubun en iyisi olmak nası bi his

begüm:
melis seçimini yaptı mı

melis:
çok gururluyum

begüm:
müge yaptı mı

müge:
melis sen de kendine oy ver

begüm:
hayır demokratik diil
itiraz ediyorum

önder:
müge melis dedi ben de dedim

begüm:
kendimize vermek yasak

önder:
melis kime veriyo
?

müge:
o zaman da melis oluyo

melis:
ya bizim orda böyle oynuyoduk gibi bi demokrasi biçimi mi var

begüm:
kendisine oy veren iyi mi olur ya
çelişik

melis:
yasaklar filan çıkıyo

önder:
kendine veremezsin melis

melis:
kendime vermedim ki zaten

begüm:
iyi biinsansa arkadaşına vermeli bana gıcıklık olsun diye kendini 1. yapana iyi mi dicez

melis:
müge dedim sanırım

begüm:
ben de müge dedim

önder:
begüme verirsen birinciligin garanti olur

müge:
kendine vermesine engel olan ne ki. gerçekten kendisinin en iyi olduğunu düşünebilir

begüm:
bak bak ne kadar iyi bu kız ya
lhwentwoş

melis:
müge yine iyi yine iyi
ehuahuıe

müge:
eheu ya melis öyle hesaplar yapamıyo
5 10 tane kurabiye istiyo
7 tane bekliyo

önder:
benim oyum mügeye gitti
kendim de yataga gitti

begüm:
müge kazandı

önder:
gönül rahatlıgıyla uyuyabilirim
en iyi insanı seçtik
oh

begüm:
ahuheuauhe

müge:
ben bu sorumluluğu kaldıramıycam arkadaşlar. en iyi olamam ben
ehehueh

begüm:
canım ya
muçk

önder:
iyi ki ben seçilmedim uykum kaçardı

begüm:
istersen bana devredebilirsin

müge:
en iyi olmanın ödülü var mı
yoksa iyi olmanın kendisi mi ödül oluyo

begüm:
ödül dedi biraz şüfeye düştüm şu anda
önderi mi seçseydik acaba

müge:
yok ona göre sana devredicem
ödül peşinde diyilim
eğer çoksel bi ödülse veriyim sana eheuhe
sırf iyiliğimden soruyorum yağni

begüm:
hihihihi
evet ama eğer ödül iyi olmanın kendisiyse biraz sıkılabilirim
lskjmfwzeşrmy

melis:
müge de iyice havaya girdi he
oscar mı dağıtıyoruz
kendimize gelelim lütfen

müge:
ama yani en iyiyi seçmenin bi amacı olmalı
ya da amaçsızca hergün birini seçebiliriz

begüm:
hergün kaybetmeye dayanamam

Saturday, February 11, 2012

hala bizimle sadece bloglarına baslik bulabilmek icin arkadaslık ettiğinden şüpheleniyoruz /eray

kendimi köyden gelmiş gelin gibi hissetmeye başladığımdan beri hayatımdaki bi takım enteresanlıklar gözüme çarpmaya başladı. mesela günümün önemli bi kısmı evi toparlamakla, çamaşır bulaşık yıkamakla, yemek yapmakla geçiyordu ve bilgisayara format atmaya bile girişemeyecek kadar teknolojiye ilgisizdim. dağ keçilerinin sindirim sistemi bile medeni insanların ilgilendiği gündem maddelerine oranla daha çok ilgimi çekiyordu ve canımın istemediği konulara kafamı çalıştırmayı reddediyordum.

geçen gün kendimi çamaşır suyunda beklemiş "patik" durularken yakalayınca küçük bi gülme krizine girdim. o esnada üstümde sadece don olduğu için, bi süre sonra üşüyüp aceleyle eşofman altımı -arkası öne gelecek biçimde- ters giyince üstümde şalvar varmış görüntüsü oluştu. bunun üzerine hergün yeni bi hobi mottosuyla hayatını idame ettiren melise yağlı boya fırçalarımı vermeyi teklif ettim çünkü artık benim onlara ihtiyacım yoktu. zaten sıklıkla medeniyetin bu gereksiz ilerleyişini sorgulayıp duruyorken belki de daha ilkel bi hayatı tercih etmem iyiydi.

daha sonra mutfağa zeytinyağlı kereviz yapmak için gittiğimde dolapta asla kimsenin yemeyeceği portakalları gördüm. çünkü abim zaten meyve yemiyordu ve ben de c vitamini gerektiğinde görece pratik soyumlu mandalinayı tercih ediyordum. bu evde portakal satın alma potansiyeli taşıyan tek bi kişi yaşamadığından, heralde bunları bize biri getirmişti ve portakalları biraz inceleyince bunu satın alan kişinin portakalların güzelliğine dayanamadığı için satın aldığına karar verdim. çünkü adeta platonun idealar aleminden dünyamıza düşmüşçesine yusyuvarlak tupturuncu ve püppürüssüzdüler.

portakal sıkacağımızı annem taşınırken götürdüğü için bunları limon sıkacağında sıkarak kerevizimi portakallı kereviz haline getirmeye karar verdim. kerevizin portakallı kereviz haline gelmesi için sadece 1-2 portakal sıkmak yeterli olacakken ben limon sıkacağında portakal sıkma işini çok eğlenceli bulup hepsini sıkmaya, sıkarken bi yandan da içmeye başladım. yaklaşık iki saat sonra bütün portakalların suyunu içmiştim ki; sanki sabah uyanıp durup dururken "bugün neden iki kilo portakal yemiyorum ki" diye düşünüp bütün bunları yapmışım gibi geldi.

bütün gün portakal suyu içtiğim için yapılacak diğer şeyler birikmişti. halihazırda ders çalışmam, çarşafları değiştirmem, kaşlarımı almam ve duş yapmam gerekiyordu ama ben hangisinden başlayacağımı bilemiyordum. dolayısıyla ben de bu işleri alfabetik sırayla yapmaya karar verdim. yani: çarşaf, ders, duş, kaş şeklinde ilerlemek bana zaman kazandırabilirdi.

Saturday, January 14, 2012

bugün tek bir şeyi bile umursamadım. /efe

saat 2'ye kadar yataktan çıkamayan begüm, saat 2'de rmx'in telefonuyla güne başladı. bütün şehrin elektriği kesikti ve deli gibi kar yağıyordu. rmx geldiğinde elektrik kesintisinden ötürü kapının otomatiği çalışmadığından begüm, balkondan anahtarı attı fakat anahtar yere değil bahçeye düştü. rmx çamurlarda sürüklenip anahtarı ararken, bu kasvetli cumartesi öğleni begüm'ün yaptığı ikince şey bi uzaylının çamurda anahtar aramasını izlerken kardanbegüm'e dönüşmek oldu.

rmx gezegeninden gelirken begüm'e tonlarca çikolata almıştı. begüm bi yandan çukulataları yerken bi yandan odanın penceresi kapsamında gözüken kasvetli gökyüzü ve karlı fon arasındaki karşı binayı göstererek rmx'e: "sence şu bina ne renk? " diye sordu. rmx, "kiremit rengi olan mı?" diye cevapladı.
begüm: kiremit rengi mi? yavruağzı diil mi sence o?
rmx: yavruağzı pembe diil miydi?
begüm: bu bina pembe diil mi?
rmx: bence bu bina kahverengi.
begüm: peki bu bina sence daha çok turuncu mu yoksa pembe mi?
rmx: pembe olucak kadar kırmızı diil
begüm: ama kahverengi olucak kadar koyu da diil.
rmx: çünkü bu bina açık kahverengi

sonra begüm rmx'e, "açık kahverengi zaten turuncu değil mi" diye bağırdı ve rmx ağlamaya başladı. bunun üzerine rmx'in moralini düzeltmek için begüm ona, geçmişte onunla yaptıkları tatlı bi geziyi hatırlattı. o gün de gökyüzü tıpkı bugünkü gibi gündüz olmasına rağmen kapkaranlıktı ve dalgalar sanki özgür iradeleri varmış gibi hareket ediyordu. fakat begüm bunu tarif ederken bi gariplik hissetti. acaba o gün hava gerçekten öyle miydi; yoksa bunu şu anda mı uyduruyordu? sonra rmx'e o gün ona dinlettiği şarkıyı açtı. ama acaba o gün ona gerçekten bu şarkıyı mı dinletmişti; yoksa o gün ona bu şarkıyı dinlettiğini şu anda mı uyduruyordu? rmx sevinip o günkü şarkının bu şarkı olduğunu onayladı. ama sonra şüpheye düşüp, "acaba gerçekten o şarkının bu şarkı olduğunu hatırladım mı yoksa uyduruyor muyum" diye düşündü. içsel netlikleri tamamen kaybolmuştu.

elektrikler gelince rmx begüm'e kendi gezegeninde dinlediği "hey mambo, mambo italiano" şeklindeki eski missbon reklamı şarkısını açtı. müziğin öyle bi enerisi vardı ki begüm az önce top yaptığı çukulata ambalajını rmx'e atsa, rmx onu kesin havada yakalardı. kısa bi süre sonra begüm topu rmx'e attığında rmx gerçekten de havada yakaladı. istatistiksel olarak ona atılan bi şeyi havada yakalama olasılığı mutlak sıfır olan begüm de rmx'in ona attığı topu defalarca havada yakalayınca, şarkının gerçekten de büyülü olduğuna ikna olup sevindiler. sonra top atmak ve yakalayabilmek zaten 12 aylık bi bebeğin bile yapabileceği hareketler olduğu için bu kadar seviniyor oluşlarına bi çeki düzen verdiler.

begüm mambo'nun ne demek olduğunu çok merak edince mambonun en iyi ihtimalle ağaç, bitki ya da arkadaş demek olduğunu düşünüp "hey mambo" diye mırıldanıp durdu, begüm için mambo en kötü ihtimalle milli eğitim bakanı demekti. rmx vikipedia'dan mambonun anlamına baktı ve onun bi dans türü ve müzik grubu olduğunu öğrendi. begüm mambonun milli eğitim bakanı olmamasına çok sevindi.

begüm ve rmx bi süre bilincin yerini düşündü. begüm'ün bilinci beyninin içindeyken rmx'in bilincinin yeri sırtıydı. sonra begüm'ün bilinci kitap okuma ışığının ampulüne girdi ve rmx'in bilinci rmx'in içinde gezinirken bi yerde sıkışıp kayboldu. bu esnada cern'de kuantum karar vericisini arıyorlardı.

rmx uzay gemisine binip gezegenine dönmeye hazırlanırken, kendi gezegenindeki yollarda u dönüşü yapılabilecek pek çok fırsat olduğunu ama begümlerin gezegeninde çok nadir u dönüşü yapılabildiğini söyledi. begüm de u dönüşünün kolay kolay yapılamamasının iyi birşey olduğunu, çünkü istenildiği an u dönüşü yapma seçeneğine sahip olunursa gidilinen yere varma konusundaki kararlılığın etkileneceğini söyledi. rmx küçük bi aydınlanma yaşadı çünkü kendi gezegenindeki uzaylıların sık sık karar değiştirdiklerini farketti.

rmx uzay gemisine doğru yürürken begüm balkona çıkıp kardanbegüm olarak rmx'e el salladı, rmx gemisine binip ufukta kayboldu.

Friday, January 13, 2012

meteoroloji uzmanı olsam hergün şiir yazarım

gördüğüm en mantıklı bahaneyi sizinle paylaşmak istiyorum:

Amerikalı astronomlar, Dünya’ya ev sahipliği yapan Samanyolu Galaksisi'nin dışardan nasıl göründüğünü bulmaya çalıştıklarını belirterek, Dünya’nın Samanyolu’nun içinde olmasından dolayı bunun zor bir iş olduğunun altını çizdi.

Thursday, January 5, 2012

eray bi türlü öğrenemedin, kaç kere seviştiniz sorusunu begüm; ne zaman evleniceksiniz sorusunu ben soruyorum /melis

bardanadam burası. eray votkayı neli içeceğine karar veremediği için sek votka söylemiş, ayfer ısrarla su içiyor ve ben gelip garsona "cin istiyorum sanki ama elmalı olsun" diyince melis 50'lik birasına sarılıp bi ortamdaki en normal kişi oluşuna şaşırıyor. sonra 4 tabak patlamış mısır yiyip aniden spora gidiyorum ve ardından bara dönüp biraz önce sporda çılgınca zıplamış olan ben değilmişim gibi, eray'ı bana 100 milyon borcu olduğuna ikna ediyorum.

hayatımın en mutlu dönemini geçirdiğim için sürekli sevgi patlaması var içimde ve sanırım sevgi -anekdoten'ın ve beyin pröfösörünün dediği gibi- herşeyin anahtarı olabilir. heran elele tutuşup dönerek şarkı söyleme tehlikesi altındayım. biraz önce 2 saatliğine uyukladığım uykumdan "hayat çok güzel" diyerek uyandım. o an hayatın bana görünüşü o kadar nefisti ki, tarnım camus'nun lafını ilk defa farklı bi açıdan görüyorum; yani öncelikle cevaplanması gereken felsefe sorusunun hayatın yaşamaya değip değmediği olmasını.











bu coşku rüyalarıma da yansıyor, geçen gün rüyamda konsere gittim ve hep istediğim şarkılar çaldı. bi hafta sonra hollanda'da göl ve ağaç manzaralı bi ev tuttum, sonra kuzey ışıklarını izledim ve dün akşam da dünyayı kurtardım.

Monday, January 2, 2012

dünyadaki herkesin twitter'ı olduğu için ben de twitter açtım yeniden:

Sunday, January 1, 2012

ne güzel şeyler konuşuyosunuz, ne dediğinizi dinlemedim ama duyduğum bazı kelimeler hoşuma gitti. /taşkın

kendi halinde zeki bi çocuk olan sina'nın bi sigara problemi vardı. eskiden sadece alkol aldığı zaman ara sıra içtiği sigarayı, bütün gününü okulda geçirmeye başladıktan sonra -etrafındaki herkesin sigara tiryakisi olması sonucu- gittikçe arttırmıştı.

her sigarayı bırakmak isteyen insan gibi sina da öncelikle paket almamayı denedi. ama paket almamak sigara içme oranında bir değişme yaratmayınca, sürekli insanlardan sigara otlanıyor olmaktan rahatsız olup -en azından evde içmemek için- hakan isimli arkadaşına bi paket sigara satın aldı.

sina okuldayken sigarayı sürekli hakan'dan otlandı ve paket kendisinde bulunmadığı için evde içmiyordu. fakat bir süre sonra bu yöntem sina'nın beklentilerini karşılamamaya başladı. çünkü sina, yanında hakan yokken sigarayı yine başkalarından otlanıyordu. bu problemi çözmek için okulda birlikte vakit geçirdiği diğer 4 arkadaşına da birer paket sigara satın aldı. fakat burda dikkat edilmesi gereken bi nokta vardı. her arkadaşından bi paket sigara sayısı olan 20 tane sigara otlandığına emin olunca o arkadaşına yeni bi paket sigara satın alması gerekiyordu. fakat buna yaklaşık olarak karar vermek subjektif algının işin içine girmesi sonucu bazı tartışmalara yol açtı. söz gelimi pınar sina'nın ondan aldığı sigara sayısının 20 olduğunu düşünürken, sina en fazla 10 tane içtiğini iddia ediyordu.

sina bu problemi sürekli, içilen sigaraları sayarak çözmeyi denedi. her gün içtiği sigara sayısını özenle takip ederek o sayıyı ezberlemek suretiyle gerçekleştirdiği "içilen son sigara sayısı güncellemeleri" bir süre sonra onu çok yormaya başladı. beyninden hep şöyle şeyler geçiriyordu: halit 8,esra 4, hakan 12, mustafa 1, pınar 5. halit 11, esra 5, hakan 12, mustafa 1, pınar 9.

sina sigara sayısı hesaplamasına gösterdiği aşırı efora rağmen yine de arkadaşlarıyla "hayır en son 11'di", "hayır sonra bi tane daha içmiştin unuttun mu" tarzı can sıkıcı diyaloglar yaşamaktan kurtulamadı. bunun üzerine son çare olarak yanında bi sigara defteri gezdirmeye karar verdi. bu defter sürekli masada açıktı ve sina, her içtiği sigaradadan sonra, sigara defterinde sigarayı aldığı arkadaşının adının yanına bi tik atma alışkanlığı geliştirdi. fakat bu sefer de bazı sigara parasını sina'dan çıkarmak isteyen sinsi arkadaşları sina'nın sigara defterindeki kendi hanesine, o tuvalete gittiği esnalarda gizlice tik atmaya başladı. sina tik sayılarındaki garipliği farkedince o lanetolası arkadaşlarının hepsine küstü, defteri çöpe attı ve kendisine bi paket sigara aldı.

alternatif son:
sina tik sayılarındaki garipliği farkedince o lanetolası arkadaşlarının hepsine küstü, defteri çöpe attı ve sigarayı bıraktı.