i know what to do and i do it well*

bir varmış bir yokmuş, efe adında çok zeki, araştıran, düşünen, uzaylıları çok seven, kitap yazan bir genç varmış. efe kırmızı tuborgu çok severmiş, haftada bikaç kez 3 tane kırmızı tuborg alıp, kimi zaman arkadaşlarıyla kimi zaman da evde kendi kendine afiyetle içermiş. fakat her anne gibi efe'nin annesi de çocuğunun bu alkol alışkanlığına üzülüp, evde içki içilince gergin bir atmosfer yaratır, zaman zaman da durumu sözlü bir şekilde eleştirirmiş.

birgün efe'nin annesi tutumunda değişiklik yapıp, efe'ye bira alarak bir sürpriz yapmak istemiş. çocuğunun hangi birayı sevdiğini bilmeyen anne, her zaman gittikleri bakkala "bizim çocuk hangisinden alıyosa ondan ver" demiş; bakkal da -artık elinde kalanları kakalamak için midir nedir- 3 tane kırmızı tuborg yerine, 2 tane normal tuborg ve bi tane EFES LIGHT'ı efe'nin annesine "sizin çocuk bundan içiyor" diyerek satmış.

annesi eve biralarla geldiğinde efe çok sevinmiş. biralardan birinin EFES LIGHT olması bianiçin ortamda gergin bi hava estirdiyse de, efe moralini bozmayarak güle oynaya hemen normal tuborgları içmeye girişmiş. normal tuborglar bitip yeterli gelmeyince efe biraz daha içmek istemiş fakat dolaba gidip EFES LIGHT'ı görünce bütün hevesi kaçmış. alkol oranı 8 olan kırmızı tuborg'dan sonra alkol oranı 3 olan bi efes light, sadece göz göze gelindiğinde bile efe'ye soğuk terler döktürmeye yetiyormuş.

efe bir kaç kere daha buzdolabına EFES LIGHT'ı ziyarete gitmiş fakat bir sonuç elde edememiş. dolaba en son ziyaretinde, artık EFES LIGHT'la yaklaşık 3 dakka kadar bakıştıktan sonra pes ederek onu da tüketmeye karar vermiş. rengi ayçicek yağı, tadı asidi kaçırılıp üstüne su eklenmiş normal efes gibi olan bu birayı bütün cesaretini toplayıp iğrenerek de olsa içmiş. fakat yıllardır ilk defa birine EFES LIGHT satıldığı için kutunun üstünde 1 parmak kalınlığında toz varmış ve efe kutuyu incelediğinde son kullanma tarihinin 3 ay öncesini gösterdiğini farketmiş. EFES LIGHT yüzünden ölerek tarihe geçmek Efe'nin hayallerinden biri değilmiş ama gerçekleşmiş işte..


söylentilere göre ölümünün ardından efe'nin hayaleti dünyada gezinip sadece EFES LIGHT içenlere gözüküyor; dolayısıyla ölümü deneyimlediği için, öbür dünyanın mahiyetine ve varlığın nedenine dair hakikatleri sadece onlara anlatıyor. bu yüzden bi gün siz de EFES LIGHT içmek zorunda kalırsanız üzülmeyin. kaderinizi sevin.



Marilyn Manson - Fundamentally Loathsome

her şeyin ölçüsü insandır. /protagoras

bi gün biriyle -kimdi hatırlamıyorum ama kesin burayı okuyan biridir- konuşurken çok komik bişey anlatmıştı. başından geçen bi olaydı, baya gülmüştüm. "bunu kendi başıma gelmiş gibi anlatabilir miyim" demiştim ve bu anının telif hakkını istemiştim. sonra aklıma süper bi fikir geldi. ben de ona başıma gelen komik bi olayı anlatıcaktım ve sözkonusu anılarımızı değiştirecektik. bu değişimden sonra ben, aslında onun başından geçmiş olan olayı kendi başımdan geçmiş gibi anlatacaktım ve o bir daha o olayı kendi başından geçmiş gibi anlatamayacak; benim başımdan geçmiş gibi anlatabilicekti sadece. aynı şekilde aslında benim başımdan geçmiş olan olayı da bir daha ben kimseye kendi başımdan geçmiş gibi anlatamayacak, o arkadaşın başından geçmiş gibi anlatacaktım. tabi bu anı değişimi daha önce birbirimizden başka kimseye anlatmadığımız anılar için geçerli olabilirdi. nasıl olsa iki insan arasında yaşanan bi sürü şeyin hiç olmamış gibi falan yapılması gayet sık rastladığımız bi durum, bence bu anı değişimi de iki taraf için de karlı olucaksa yaygın bi şekilde kullanılabilir. gerçekliği bükmek gibi bööle, uuv hoşumagiddi.

yatmadan önce ertesi gün için o kadar çok plan yaptım ki hazırolda uyuyabilirim

bikaç gün önce rüyamda emre aydın'ın mı ne konserindeydim. bi tane şarkı çalıyodu, uyandığımda şarkının melodisi aklımdaydı. emre aydın dinlemediğimden, "acaba bu şarkı hakkaten var mı; yoksa rüyamda ben mi besteledim" diye düşündüm. sonra şarkıyı piyanoda çıkarıp önder'e yolladım, böyle bi şarkı yokmuş.
bu olay aklıma şeyi getirdi:

bi keresinde yine rüyamda çok kalabalık bi toplaşma vardı. dünyanın dört bi yanından herkes en güzel kıyafetlerini giyip kocaman bi açık konser alanında, gece vakti kokteyl yapıyodu. dünyanın en güzel şarkısı çalacakmış birazdan. ama hakkaten dünyanın en güzel şarkısıymış çalacak olan, bütün dünya üzerinde uzlaşmış bu fikrin. işte ben de ordaydım.

şarkı çaldı, hakkaten çok güzeldi. hani pokemonlarda cigilipop var ya, şarkı söyleyince herkes hipnotize oluyo, onun gibi bişey olmuştu. 3 kere falan tekrar çaldırdık şarkıyı, her seferinde de muhteşemdi. bütün notalarına ayrı ayrı tapmıştım, büyülü gibiydi şarkı. ama sabah uyandığımda melodisini hatırlamıyodum malesef.
bunu anlatınca da bak aklıma şey geldi:

bi keresinde rüyamda bütün dünya toplanmış yine. (bu dünya da hemen toplanıyo) ben çok önemli bişey bulmuşum, onu anlatıcam herkese. neyse çıktım kürsüye, bütün dünya beni dinliyo, anlattım anlattım, gerçekten de çok haklıyım, anlattım anlattım ve son cümlemin sonunda "İŞTE EBEDİ HAKİKAT BUDUR" derken uyandım. herşeyin altında yatan o hakikati; ya da dünyanın sırrını gibi bişeyi bulmuştum heralde (final haftası gördüğüm bi rüyaydı) ama gel gör ki uyandıktan sonra onun da tek bi kelimesini bile hatırlamıyordum.

kardeşimin rapçi olması bir seçim değil; olsa olsa benim hatamdır. /önder

yaşadığım ülkeyle aramda organik bi aidiyet bağı yoktur. yani burda doğdum diye, milliyetçi tarih dersleri aldım diye yunanların denize dökülmüş olmasından falan gurur duymadım hiçbi zaman. ama ara sıra bende de milli birlik ve beraberlik duygusu uyandıran bazı şeyler oluyo. mesela şu eurovision meselesi. bu dandik yarışmayı haddinden fazla ciddiye alışımızı çok seviyorum. öyle ki yaratıcılığın sınırlarını zorluyoruz bazen. manga'nın we could be the same yarı final performansını izledim demin, milli birlik ve beraberlik duygularım coştu resmen. bütün ülkelerin dansçı kızlarla katıldığı bu yarışmaya, manga ve bi ROBOTla katılmamız muhteşem bişey bence ehehehe. robotumuzun şarkının sonunda soyunması lazım ama kıyafeti kendisinden daha ağır olduğu için zorlanıyo biraz, ülkece strese girdik. ayrıca şarkının bi yerinde kendisine kaynak yapıyo ihihi.

en az bunun kadar eğlenceli bir başka şey daha:

hihihihihi foka bak yaaa, ne tatlı olum

uçağa binerken yanımızda ıssız adaya birlikte düşmek istediğimiz insanların olmasına dikkat etmeliyiz

aklıma takılan bişey var: otobüs şöförleri sabah işe nasıl gidiyo, otobüsler çalışmıyo çünkü?

düşünemiyorum öyleyse yokum

sloth:
kitap yaz
güzlü bi kalemin var ashjasd
ç
begüm:
hauheuha
evet bigün blogu bırakırsam anlayın ki kitap yazıyorum
sloth:
z ile ç yi nası karıstırırım ya
begüm:
valla nerdeyse birbirine en uzak tuşlar harfolarak
sloth:
evet
begüm:
q yle ü en uzak
sence q yle ç mi daha uzak q yle ü mü
sloth:
qü
begüm:
peki qyle nokta mı daha uzak yoksa q yle ü mü
sloth:
3ün karesi
artı
10 un karesi
109
karekökünü al
q ile nokta daha uzak
dik üçgen yaptım
q bi köşe z bi köşe . bi köşe
q . arası hipotenus oldu
begüm:
ahuehuhauheuıhuaıhrıuhauue hesap yapmış ya
ama 10 un karesi diil 10 buçuğun karesi olucak
belki sonuç değişir öle
yani qyle ü arası 12 birim
109 un kare kökü kaç
12 den küçüktür sonuçta
10.5 ün karesini alırsak 110 gibi bişey
110 9 daha 119
yine 144 ten küçük
bariz ü daha uzak

örümceğin ağ yapma fikrini enteresan buluyorum

begüm:
napion

Mantis:
yeni girdim eve
boşu boşuna bi sürü yol gittim geri döndüm
acaip sinirlendim
başım da ağrıyo
ölsem keşke

begüm:
zkjgheılzrytol4ynuzpşynuz

begüm:
bana da bi depresyon çöktü

Mantis:
aaaaaa
bu anı kutlamalıyız
begüm mutlu değil
hayrola noldu

begüm:
abim benim patates kızartmalarımı yediinden beri mutsuz hissediyorum kendimi

Mantis:
lsadkldsakdsaşlksdaşl

begüm:
ne gülüyosunbe ühühüh
hadi oynoynuyalım

Mantis:
hadi

begüm:
mayın tarlası bayrakları şuanda kullanılamıyormuş
ölsemkeşke
..........

begüm:
çok acaip 2 şey öğrendim
1: bu saatleri ileri geri alma mevzusunu 130 ülke falan aynanda yapıomuşuz
2: hala buzul çağındaymışız

Mantis:
aa nası buzul çağındayız

begüm:
ne acaip di mi
aslında bunu sana yazın sölesem daha etkili olurdu

Mantis:
ahahauhauh ters tepki verebilirdim
50 derece izmir sıcağında
..........

begüm:
buzul çağında diilmişiz holosendeymişiz
iki buzul çağı arasında ılık bi dönem oluyomuş oymuş bu
sora yine buzul çağı gelcek
acaba insan evrimleşicek mi yoksa soyu mu tükenicek

Mantis:
soyu tükensin nolur

..........

Mantis:
hawkingin açıklamasını okudun mu

begüm:
uzaylılarla arkadaş olmayını mı
aehıuhuı

Mantis:
auhuahauh evet

begüm:
doru sölüyo bence
hırlısı var hırsızı var

Mantis:
ya öle dememiş zaten bizim medya saptırmış yine de
uzaylılar halimizi görürse iyi davranmayabilirler mealinde konuşmuş

begüm:
hangi halimizi
ne varmış halimizde

Mantis:
yani saldırsalar bi bok yapamıcaz
keşke gelse uzaylılar ya

begüm:
keşke
we miss them i dinliyelim

Mantis:
we miss them dinleyip gökyüzüne doğru el sallayalım
görürler belki
beni kaçırsalar keşke ya

begüm:
belki bütün dünya aynanda dinlerse gelirler
elele tutuşup dönerek şarkı söylicem nerdeyse
dönersen hiç şansın yok
bunu konuşmuştuk biliyosun

Mantis:
sadkljdkjlasdjklsajklsadsakjdasjkdaslkjldasjkdlasi

begüm:
keşke beni de kaçırsalar
hani böyle filmlerde uzaylılar insanları kaçırıp deney yapıyolar ya
iç organlarını falan çıkartıp
ama beni kaçıranlar iyi uzaylılarmış meğersem
uzayda rahat rahat nefes aliym diye bana fanus yapıp getirmişler
sora beni gezdiriyolar süper hızlı uzay gemileriyle
bak burası jüpiter burası plüton burası başka galaksi diye anlatıyolar
sora geri getirip bırakıyolar
kendi gezegenlerinde sıkılmışlar biraz beni gezdirmek için gelmişler
her sene düzenliyolarmış bu etkinliği
seni de yazdırdım seneye seni alablirler

Mantis:
kjladskjladsjdsadsadsajkljkdsladskajlkjslda
attaya götürsünler bizi
..........

begüm:
bi evrenin içinde yaşarken günlük hayatımıza nası devam edebiliyoruz inanamıyorum

Mantis:
ne tuhaf dimi
belki şu an 5 milyar ışık yılı uzakta
iki galaksi çarpışıyo birbiriyle

begüm:
hıhım
ayrıca yani
elektronlar bile kararsız
ama ben çok kararlıyım dişimi fırçalamak konusunda