yalan söyleyip yanıltıcağma doğru söyleyip yamulturum

kısa bir süre önce yeni klavyem geldi. artık size bol bol bbbb'li ve b o şl u k l u yazılar yazabilicem . hadi iyisiniz

en-çok-ayrı-yazılması-gereken-de-ve-mı-yı-ayrı-yazamadığım-için-siniroldum

dünklavyeyesudöküldü,adansonrakiharfvespacevozuldu,ndevozu lmuştuamadüzeldisonra,amaneysekiekranklavyesidiyevişeyvarmış. onun sayesinde b'de yazabiliyorum boşluk da koyabiliyorum ama msn'de ekran klavyesiyle yazmak çok uzun sürüyo. sonunda-şöyle-6i-yöntem-geliştirdim,6aya-pratik-oldu,göz-yormuyo,yani-yoruyo-da-vitişikkadardiilsonuçta.

klavyeye-su-döküldü-diyorum-da-laptopa-döküldü-yani-su,6asit-6i-durum-diil,düzelmicek-diye-çok-korkuyorum,servise-falan-vermemiz-gerekmezumarım,kuruyunca-geçer-diyorlar-umutlanıyorum-ama-6unalımdayım-resmen,enson-30milyonluk-şemsiyemi-tripte-unutunca-6u-kadar-üzülmüştüm,hayat-6eni-çok-yoruyo.

var olmamak seni hiç ilgilendirmez

bütün meselenin olmak ya da olmamak olduğuna 7. karar verişim. bunu bi birayla kutlamak isterdim ama bugün içmicem. alkolik diilim çünkü ben.

how is your life today?

bu sabah 12 buçukta uyandım. gece 3'te yattığıma göre kaç saat uyumuşum diye hesapladım. sonra uyku saatimi günde 8 saate indirebilir miyim diye düşündüm, indiremiceğime karar verdim. yataktan kalkıp hemen laptopumu açtım. uyanır uyanmaz ilk eylemimin bu olmasından bir kez daha rahatsız oldum ama değiştirmeğe karar vermedim. bir yandan saçımı toplarken diğer yandan da uzun yumuşak saçın insanın en iyi saçı olduğuna karar verdim. demek ki her sabah sırasıyla aynı şeyleri yapıp aynı şeyleri düşünüyorum. çokilginç. sonra tuvalete gittim. çişimi yaptım, yüzümü yıkadım, aynaya baktım, kendimi görünce çok güzel olduğuma karar verdim. geçen gün yanyana 3 tane sivilce çıkmıştı onları inceledim baya geçmiş gibiydiler. mutfağa gidip kahvaltı hazırladım. kahvaltı hazırlamamın sadece 1 buçuk dakkamı aldığını farkedince çok şaşırdım. sonra düşününce ekmek kesmek, bardağa süt koymak, buzdolabından zeytin, krem peynir, yağ çıkarmak ve ardından dolaptan reçel, bal ve nutella çıkarmak neden daha fazla sürsündü ki. her sabah bunu yaptığım için otomatiğe bağlamıştım zaten artık. kahvaltılıkları tepsiye koyup odama gittim. bir yandan kahvaltı edip diğer yandan ekşi sözlüğe baktım. gezegen satın alırken dikkat edilecek hususlar vardı çok komikti. ardından gazeteleri okudum internetten. pek önemli bişey yoktu. bunlar olurken kahvaltı bitti. tepsiyi mutfağa götürüp yediklerimi topladım. odama geri döndüm. neurosis'in from the hill şarkısını açtım. şarkının sonundaki akordeonla çalınan gibi olan kısmı bir kez daha çok beğendim. o kısmı hemen piyanoda çıkardım. kendimle gurur duydum. sonra diziport.com'dan lostun son bölümünü izledim. josh holloway'in gamzelerine şiir yazasım geldi. lost bitince duş alıp temiz bir hayata başladım. tam kitap okumaya gidicektim ki msn den birileri bişey yazdı, onlarla konuştum. sonra onlar offline oldular ama 3 saat geçti ben hala burdayım.
internetin insanı nasıl bu kadar kitliyebildiğini ben bugün yine anlamadım.

imkansız abi

geçen gün arabayla giderken rakamlar sanki birer insanmış gibi geldi. Fizyolojik özelliklerine göre genelledim onları:

0 - obez bu
1 - uzun boylu zayıf biri
2 - buna tam karar veremedim ama sarışın kesin
3 - balık etli bir bağyan
4 - bu sakat olabilir
5 - güzel, orantılı bir vücuda sahip bir kadın
6 - koca götlü bi kadın ya da erkek
7 - zayıf biri ama sanki biraz kambur duruyo
8 - şişko
9 - koca memeli bir kadın

carry your cross and i'll carry mine

...Bütün patatesler üstüme gelmeye başladı. Patateslerden kurtulup tavaya doğru koşmaya çalışırken bir ekmek kırıntısına takılıp düştüm. Düşünce tuzluk elimden fırladı ama durun, en iyisi size hikayeyi başından anlatayım. Bu hikaye bir soğanla ilgili; hatta bu hikaye bir sürü soğanla ilgili, bu hikaye bir yumurtanın hikayesi...

Ben küçük çiğ bir yumurtayken büyükannem çok hastalanmıştı. Bir sabah samanların arasında hasta bir şekilde yatarken bana, kümeste gömülü tuzluğun yerini tarif etti. Dediğine göre bir gece herkes uyurken insanların masasından almış tuzluğu. Çok şaşırdım, büyük annemin hayatının macera dolu olduğunu biliyordum ama insanlardan birşey alabilecek kadar cesur olduğunu kimse bana anlatmamıştı. Tuzluğun ne işe yaradığını sormak istedim ona ama cümleler ağzından zorlukla çıkıyordu. Sanırım büyükannem ölüyordu. Gülümsedi ve bana şöyle dedi: "Pişmelisin". Bu onun son sözüydü.

Büyükannem ölünce çok üzüldüm ama sonuçta hepimiz ölecektik ve o harika bi kadınyumurta olarak harika bir hayat yaşadığı için şanslıydı. Onun bana verdiği tuzluğu yanımdan hiç ayırmamaya karar verdim. Bir gün mutfakta dolanırken ocakta kaynayan suyu görünce aklıma "pişmelisin" geldi. Kaynar suya girip 15 dakika bekleyip iyice piştim. Tuzluğun yanına dönünce iki tane patatesle karşılaştım. Canım patates kızartması istedi onları görünce. Patateslerin tuzu çok sevdiklerini bildiğimden biraz tuz karşılığında biraz patates kızartması olmalarını teklif ettim, hemen kabul ettiler.

Soğanları severim çünkü soğanlar patatesler gibi yamuk yumuk diiller, onların o düzgün daireselliği, katman katman olması falan çok güzel ama bir yumurta için mizaçları biraz sert kalıyor, bu yüzden çok teklikeliler ama bir keresinde yine ben bir soğandan korkarken büyük annem demişti ki "Merak etme, herşeyden önce bi yumurtanın kabuğu vardır evlat ve hiçbir sebze bu kabuğun altındakinin çiğ mi pişmiş mi olduğunu ilk bakışta anlayamaz". Düşündüm ki çiğken bile en azından kabuğum varsa artık pişmiş bir yumurtayken gerekirse kötü kalpli bi soğanla bile baş edebilmeliyim.

Tuzluğu alıp soğana daha yakından bakmak için yanına gidince birden bütün patatesler üstüme gelmeye başladı. Patateslerden kurtulup tavaya doğru koşmaya çalışırken bir ekmek kırıntısına takılıp düştüm. Düşünce tuzluk elimden fırladı ve bütün tuzlar etrafa dağıldı. Patatesler tuzların etrafına üşüştüler, soğan ise olduğu yerde kaldı.

Belki de büyükannem pişmelisin derken bir menemen olarak pişmelisin demek istemişti, bense kendimi kaynar suya atıp kendi kendime pişerek saçmalamıştım. Entropi ya aynı kalacağı ya da gittikçe artacağı için artık tekrar çiğ bir yumurta olamazdım. Bir soğansa asla bir yumurta olamazdı ve bu hikaye burda bitti.

saat 2'den sona iyi bişey olmaz

begüm: 2 nin 2 ye bölünebiliyo olması çok acaip geldi bana şu an. kendine bölünüyo resmen
cicek: 2 2nin 1 katı olunca oluyo öyle
begüm: 1 katı diye bişey olmaz bence ya
cicek: oluyo öyle şeyler takma kafana
begüm: olmamış bence
ama takmiyim dimi
cicek: ozaman hersayı kendisine bölündüğü için olabilir
begüm: böle milyonlarca saçmalık vardır kesin
cicek: desem
begüm: aa evetlan
cicek: euhauhdu
yaa
begüm: 3 te 3 e bölünyo dimi
cicek: asıl acaib olan
begüm: mahfoldum
ahuehuah
cicek: 2 nin asal sayı olması
begüm: ehahe hakkaten
begüm: 37 nin asal sayı olması daa ilginç ya o kadar büyük bi sayısın hala hiçbişeye bölünemion
boşuna yaşamışsın resmen
cicek: euhaushduhe dimi ayıp denen bişi var
begüm: aslında bi yerde 8 basamaklı asal sayı bulunmuş
yatıyomuş öle
cicek: hadi ya
begüm: baygın
cicek: adsdhguashjıdağsoldp
delimisin nesin