...Bütün patatesler üstüme gelmeye başladı. Patateslerden kurtulup tavaya doğru koşmaya çalışırken bir ekmek kırıntısına takılıp düştüm. Düşünce tuzluk elimden fırladı ama durun, en iyisi size hikayeyi başından anlatayım. Bu hikaye bir soğanla ilgili; hatta bu hikaye bir sürü soğanla ilgili, bu hikaye bir yumurtanın hikayesi...
Ben küçük çiğ bir yumurtayken büyükannem çok hastalanmıştı. Bir sabah samanların arasında hasta bir şekilde yatarken bana, kümeste gömülü tuzluğun yerini tarif etti. Dediğine göre bir gece herkes uyurken insanların masasından almış tuzluğu. Çok şaşırdım, büyük annemin hayatının macera dolu olduğunu biliyordum ama insanlardan birşey alabilecek kadar cesur olduğunu kimse bana anlatmamıştı. Tuzluğun ne işe yaradığını sormak istedim ona ama cümleler ağzından zorlukla çıkıyordu. Sanırım büyükannem ölüyordu. Gülümsedi ve bana şöyle dedi: "Pişmelisin". Bu onun son sözüydü.
Büyükannem ölünce çok üzüldüm ama sonuçta hepimiz ölecektik ve o harika bi kadınyumurta olarak harika bir hayat yaşadığı için şanslıydı. Onun bana verdiği tuzluğu yanımdan hiç ayırmamaya karar verdim. Bir gün mutfakta dolanırken ocakta kaynayan suyu görünce aklıma "pişmelisin" geldi. Kaynar suya girip 15 dakika bekleyip iyice piştim. Tuzluğun yanına dönünce iki tane patatesle karşılaştım. Canım patates kızartması istedi onları görünce. Patateslerin tuzu çok sevdiklerini bildiğimden biraz tuz karşılığında biraz patates kızartması olmalarını teklif ettim, hemen kabul ettiler.
Soğanları severim çünkü soğanlar patatesler gibi yamuk yumuk diiller, onların o düzgün daireselliği, katman katman olması falan çok güzel ama bir yumurta için mizaçları biraz sert kalıyor, bu yüzden çok teklikeliler ama bir keresinde yine ben bir soğandan korkarken büyük annem demişti ki "Merak etme, herşeyden önce bi yumurtanın kabuğu vardır evlat ve hiçbir sebze bu kabuğun altındakinin çiğ mi pişmiş mi olduğunu ilk bakışta anlayamaz". Düşündüm ki çiğken bile en azından kabuğum varsa artık pişmiş bir yumurtayken gerekirse kötü kalpli bi soğanla bile baş edebilmeliyim.
Tuzluğu alıp soğana daha yakından bakmak için yanına gidince birden bütün patatesler üstüme gelmeye başladı. Patateslerden kurtulup tavaya doğru koşmaya çalışırken bir ekmek kırıntısına takılıp düştüm. Düşünce tuzluk elimden fırladı ve bütün tuzlar etrafa dağıldı. Patatesler tuzların etrafına üşüştüler, soğan ise olduğu yerde kaldı.
Belki de büyükannem pişmelisin derken bir menemen olarak pişmelisin demek istemişti, bense kendimi kaynar suya atıp kendi kendime pişerek saçmalamıştım. Entropi ya aynı kalacağı ya da gittikçe artacağı için artık tekrar çiğ bir yumurta olamazdım. Bir soğansa asla bir yumurta olamazdı ve bu hikaye burda bitti.
Wednesday, February 18, 2009
Monday, January 19, 2009
saat 2'den sona iyi bişey olmaz
begüm: 2 nin 2 ye bölünebiliyo olması çok acaip geldi bana şu an. kendine bölünüyo resmen
cicek: 2 2nin 1 katı olunca oluyo öyle
begüm: 1 katı diye bişey olmaz bence ya
cicek: oluyo öyle şeyler takma kafana
begüm: olmamış bence
ama takmiyim dimi
cicek: ozaman hersayı kendisine bölündüğü için olabilir
begüm: böle milyonlarca saçmalık vardır kesin
cicek: desem
begüm: aa evetlan
cicek: euhauhdu
yaa
begüm: 3 te 3 e bölünyo dimi
cicek: asıl acaib olan
begüm: mahfoldum
ahuehuah
cicek: 2 nin asal sayı olması
begüm: ehahe hakkaten
begüm: 37 nin asal sayı olması daa ilginç ya o kadar büyük bi sayısın hala hiçbişeye bölünemion
boşuna yaşamışsın resmen
cicek: euhaushduhe dimi ayıp denen bişi var
begüm: aslında bi yerde 8 basamaklı asal sayı bulunmuş
yatıyomuş öle
cicek: hadi ya
begüm: baygın
cicek: adsdhguashjıdağsoldp
delimisin nesin
cicek: 2 2nin 1 katı olunca oluyo öyle
begüm: 1 katı diye bişey olmaz bence ya
cicek: oluyo öyle şeyler takma kafana
begüm: olmamış bence
ama takmiyim dimi
cicek: ozaman hersayı kendisine bölündüğü için olabilir
begüm: böle milyonlarca saçmalık vardır kesin
cicek: desem
begüm: aa evetlan
cicek: euhauhdu
yaa
begüm: 3 te 3 e bölünyo dimi
cicek: asıl acaib olan
begüm: mahfoldum
ahuehuah
cicek: 2 nin asal sayı olması
begüm: ehahe hakkaten
begüm: 37 nin asal sayı olması daa ilginç ya o kadar büyük bi sayısın hala hiçbişeye bölünemion
boşuna yaşamışsın resmen
cicek: euhaushduhe dimi ayıp denen bişi var
begüm: aslında bi yerde 8 basamaklı asal sayı bulunmuş
yatıyomuş öle
cicek: hadi ya
begüm: baygın
cicek: adsdhguashjıdağsoldp
delimisin nesin
Wednesday, November 26, 2008
kendimi oliver twist gibi hissettiğim nadir anlardan biriydi
3 senedir bu evde yaşıyorum ama mutfak duvarına asılı telefonu ilk defa farkediyorum. telefon nasıl olmuş da kendini bunca yıldır benden saklamayı başarmış? bu sanki kış gelip de montunu giyince, montun cebinde geçen kıştan kalma parayı bulmak gibi bişey. aslında öyle bişey değil,
Tuesday, November 11, 2008
sonuçta üstünde satılık yazan bişeyin içindeyim

Saat gecenin 3'ü.. Bütün sevdiklerim birer birer offline oldu. Bense düşük bi çene ve yarım şişe birayla kalakaldım. Üstelik çok önemli bi sorunumvar: 12 dakkalık bi şarkının toplam 1 dk'sı güzelse bu şarkıya güzel denebilir mi? Şu an hayatımdaki en büyük sorun bu. Yani diğer 11 dk'sı kötü değil ama güzel kısmı ilk 3 dakka içinde bittiği için diğer 9 dakkayı dinlemeyip yine başa dönüyorum. Bu şarkıda ciddi bi strateji hatası var demekki. Eğer şarkının güzel kısmını sona koysalardı mecburen o ilk 9 dk'yı da dinlicektim sonuna gelebilmek için ve çok defa dinleyecek olduğumdan, belki o kısımları da sevmeye başlicaktım. İşte o zaman gönül rahatlığıyla bunun güzel bi şarkı olduğunu düşünebilirdim. Şimdiyse ilk 3 dk içinde olup biten güzel kısmı dinliyorum ve hoop başa... Böylelikle last.fm şarkıyı saatte 20 kere dinlemişim gibi gösteriyor ve bu durum sanki şarkıya bayılmışım gibi bi hava yaratıyor. Sırf 60 saniyesini beğendiğim için şarkıya bayılmış gibi gözükmek kafamı çok karıştırdı. Yakışıklı çocuklar görüp şarkılarını hemen indirirsem olucağı budur işte.
Wednesday, October 29, 2008
benim blogumu niye kapatıyosunuz ulan
Yatmadan önce gece 1 gibi google'da gezinirken bi de ne göriym dolorian yeni bi albüm çıkarmış! Dün mü ne çıkmış albüm. Hemen download ettim. 1-2 şarkı dinledim süper ötesi harika mükemmel şarkılar. Üstelik albümde 16 şarkı var. Ama baktım saat 2 olmuş, "en iyisi şimdi yatiym yarın evdeyim nasıl olsa bol bol dinlerim" dedim. Yattım işte ama uyuyamadım bitürlü, heycan yaptım resmen. 4 gibi kalktım hemen şarkıları dinlemek için ama "bu saatte sesi açmamak lazım" diye düşünerek albümü mp3 player'ıma atıp yatarak dinlemeye karar verdim. Sonra uyandım, meyersem hepsi bi rüyaymış. Acaba bubiişaretolabilir mi diyerek hemen nete girip dolorian'ın sitesine baktım. Değil yeni albüm çıkarmak web sitelerini bile 1 buçuk yıldır yenilememişler.
Wednesday, October 15, 2008
post-modern insanın mutsuzluk fobisi
Büyük bir odadaki çok sayıda insandan biriyim. Hatta net sayı verebilirim. Veriyorum.. Veremiyorum ama yaklaşık 40 kişi. Bize siyasetin oluşmasını sağlayan psikolojik nedenleri anlatan bi kadın var. Görünüşe göre bu nedenler burdaki 40 kişiyi ilgilendirmiyor. Camdan caddeyi izleyenler, sınıftan çıkmaya çalışanlar, net sayı vermek için sınıfı sayanlar(!)..
Aslında onu dinleyebilirdim, kafamı çalıştırmaya çalışabilirdim, not tutabilirdim ama yapmıyorum. Bu amaçlarımı hep bi sonraki derse erteliyorum. Hedonizm deyince yine bi bakış atıyorum hocaya çünkü aklıma hedonist olduğunu iddia eden bi arkadaş geliyor. Hala hedonist mi acaba diye düşünüyorum.
Hoca güvenlik diyince yine bi dinler gibi oluyorum.. Görüldüğü gibi dersle hiç ilgisi olmayan sığ ve bön biinsanım. Ama hoca, söyledikleri ilginç de olsa öyle sıkıcı ve aynı tempoda anlatıyor ki insanın dinlerken algılama organları tozlanıyor. Dışardan gelen tadilat sesi bile inişli çıkışlı olması bakımından daha ilgi çekici. Evet bi kişi daha dayanamayarak sınıfı terk etti.
Herkes Teoman Duralı olamaz.
Aslında onu dinleyebilirdim, kafamı çalıştırmaya çalışabilirdim, not tutabilirdim ama yapmıyorum. Bu amaçlarımı hep bi sonraki derse erteliyorum. Hedonizm deyince yine bi bakış atıyorum hocaya çünkü aklıma hedonist olduğunu iddia eden bi arkadaş geliyor. Hala hedonist mi acaba diye düşünüyorum.
Hoca güvenlik diyince yine bi dinler gibi oluyorum.. Görüldüğü gibi dersle hiç ilgisi olmayan sığ ve bön biinsanım. Ama hoca, söyledikleri ilginç de olsa öyle sıkıcı ve aynı tempoda anlatıyor ki insanın dinlerken algılama organları tozlanıyor. Dışardan gelen tadilat sesi bile inişli çıkışlı olması bakımından daha ilgi çekici. Evet bi kişi daha dayanamayarak sınıfı terk etti.
Herkes Teoman Duralı olamaz.
Tuesday, October 14, 2008
Amazonian Poison Frog
Doğumgünü hediyesi olarak gelen National Geographic oyuncağı kurbağa dünya görüşümü temelden sarstı. Onun o mavi puantiyeli bacakları, sarı-siyah çizgili gövdesi... gerçek olamayacak kadar komik bi tasarımdı. tanrı bizimle dalga mı geçmişti? tibe bak yaa. amma ciddiye almışım dünyayı. Etrafta pijamasıyla gezen hayvanlarla birlikte yaşıyomuşum meğersem.vay anasınıadeta yeniden doğdum..
Subscribe to:
Posts (Atom)