Friday, May 11, 2012

ziro

bugün 1. sınıfların okuma bayramıydı. her öğrenci bi harf olmuştu ve E koşarak gelip belime sarıldı(çünkü boyu oraya kadar yetişebiliyo) onu gören A ve Ö de yanıma gelip belime sarıldı ve bi çeşit sevgi çemberiyle kuşatıldım. hepsini öptükten sonra gösteriyi izlemek üzere oturup bi yandan acaba bi sorunla nasıl başediyorsak diğer sorunlarla da aynı şekilde mi başediyoruz diye düşünürken nakaratı "KARABAŞ KARABAŞ HAV HAV HAV" olan bi şarkı başladı. 20 çocuğun coşkuyla söylediği bu şarkıyı dinlerken yüzüme eşşek kadar bi gülümseme yayıldı ve sonra papatyaya konan kelebek olsun, zıp zıp zıp olsun, müzik külliyatının bu harika melodileriyle kulaklarım şenlenirken bi sonraki piyeste eşek olucak çocuğu kıyafetini giymek için debelenirken görüp yanına gittim. eşeği düzelttikten sonra, ilk bakışta burda olan şeyler deliliği andırsa da esas deliliğin sanki dünyanın şarkı söyleyip danseden bokları değilmişiz gibi davranıyor oluşum olduğunu farkettim.

2 comments:

izge said...

bazen bu blogun varlığını unutuyorum, bu güzel bi şey çünkü aklıma gelince çok seviniyorum

Living Maze said...

=)