Thursday, May 10, 2012

5 more steps and you will be a new person


erken kalkıp işe gittiğim sabahlar tam bi somurtkan şirine dönüşüyorum. hiçbi şey yapmam gerekmeyen ve kendi kendime uyandığım sabahlarda ise bebek gibi mutlu oluyorum. uyanmamla işe gitmem arası kafamdan geçenleri sıralarsam yaklaşık olarak şöyle:

yataktan çıkmaktan nefret ediyorum. ölsemkeşke. pantolondan nefret ediyorum. neden ölmüyorum acaba? otobüsten nefret ediyorum. mutsuzluktan belki ölürüm. remaxten nefret ediyorum. yıllardır ölmüyorum bitürlü. akbilden nefret ediyorum. ölsem çokiyi olurdu. karapınar durağından nefret ediyorum. işe gideceğime keşke ölseydim.

No comments: