Wednesday, August 19, 2009

otobüsün camından binaları izlerken birden inekle gözgöze geldim

keşke istediğimiz zaman hayatımızdan bazı kesitleri tekrar yaşayabilsek.

neden insan yaşadıklarını tüm gerçekliğiyle sonradan seyredemiyor ki? neden onları çarpık hayal gücümüzün tasavvur yetisine ya da hafızalarımızın güvenilir olmayan hatırlama edimine bırakmak zorundayız. geriye sadece soluk görüntüler kaldığını görmek için mi?

1 comment:

önder said...

yavaş yavaş unutup yenilerini yaşayabilmemiz içindir heralde