Tuesday, July 21, 2009

kozmiğe tecavüz etmek

geçirdiğim en iyi vakitleri yalnızken geçirmiş olmam beni insan ilişkileri üzerinde düşünmeye itti. şimdi ben en çok sahilde kendi kendime sarhoş olup müzik dinlerken ya da yağmurlu bir öğle vakti piyanoyla beste yaparken ya da sıkıntılı bi günün ardından yazı yazarken mutluysam niye sürekli insanlarla görüşüyorum hiçbi fikrim yok. geçen gecelerden birinde yatağa uzanıp 4 saat boyunca tavanı izledim, o bile harikaydı. insanın en iyi arkadaşı kendisiymiş demek ki.

2 comments:

utopiano said...

mmm.. şey diycektim, tavan izlerken set fire to flames dinlemesi çok zevkli oluyo.4 saat 5 saat, hiç farketmez. tavsiye ediim diye şeyettimdi.. öhm

living maze said...

tavsiyen için saol:)