Monday, March 9, 2009

sadece birinci cümlenin ilk harfini büyük yaptım

Bugün tren çok kalabalıktı. tam kapının yanına yapıştım, bi yandan da uykusuz okumaya çalışıyorum ısrarla. iğne atsan düşüceği yer yok, ben hala uykusuz okumaya çalışıyorum. o da bi alan kaplıyo sonuçta. neyse çok uzun bi yolculuktu, sanki tren bin tane durakta durdu, en sonunda benim iniceğim durağa geldi sıra ama benim ineceğim durakta, önünde durduğum kapı bozuldu açılmadı. bütün duraklarda normal çalışan kapı, gel tam ben inicekken bozul! sora yanımdaki adam kapıyı açmaya çalıştı bütün gücüyle. açabilir gibi geldi bana o yüzden bekledim adamın pes etmesini. bu sırada vakit geçiyo tabi, diğer kapılar her an kapanabilir. sora o adam açamayınca, başka bi adam açmayı denedi, o da açamıyo gibi olunca ben anibikararla diğer kapılardan birine koşmaya başladım. koşmak derken çok kalabalık tabi nereye koşuon, içinden geçiyosun insanların ittire ittire. ben insanların arasından geçmeye çalıştığım sırada tren hareket etmeye başladı. inmek istediğimi anlayan birileri kapıyı tuttu. hareket halindeki trenden atladım. çok heycannıydı. eylemsizlik kanunundan etkilenip yalpalandım.

No comments: