Monday, February 11, 2008

taze durmayı unuttuğum şu şubat gününde ben nasıl naif olsam?

plastik boş su şişesinin masamdan yuvarlanıp yere düşmesi çok hoşuma giderdi, odam sanki sokakmış gibi... ama masanın ucuna kadar gidip orda durdu. acaba onu azıcık daha yuvarlayıp yere düşmesini sağlarsam kendiliğinden düşmüş olmasındaki hazzı yaşarmıyım? pek sanmıyorum, zaten üşeniyorum da çünkü onu aşşağı itersem yarın sabah yerden kaldıracak olan da ben olucam. üstelik eğer onu yere düşürdüğümde kendiliğinden düşmüş olmasının vereceği duyguyu yaşamassam düşürüşüm boşa gidicek ve yere düşüp bana gereksiz iş çıkarmış bi su şişesiyle bakışıp, saçma bi anıya sahip olucam.

No comments: