Sunday, November 11, 2007

Çişimi yapar mısın?

“Bir kuş konsa pati puflarıma” diye sölerdi bi kedi o şarkıyı. Balkonun duvarlarını o kadar alçak yapmışlar ki bi gün pencerede gülerken düşücem onikinci kattan. Aklıma apartmanın dış cephesinde şarabı büyük şişeden küçük şişeye boşaltan halim geldi.

Dünyanın en rahatsız koltuğunu açıklıyorum. Şakaşaka. O diilde yolda ayakkabımın bağı çözülünce bütün iyi kalpli insanlar beni uyarıp düşersin diyo. Ben pek çok deneyle ayakkabı bağına takılıp düşülmüyceyni kendime kanıtladım, bırakın peşimi. Otobüse yetişirken ayakkabı bağlamakla vakit kaybedemem dostlar ama sizin nezaketiniz yüzünden oracıkta bağlamak zorunda kalıyorum. Kimbilir bana kaç otobüse maloldunuz. Öte yandan iyilik yapmayın demiyorum tabiî ki. “Telefonunu unutmuşsun masada”, “hırkanı düşürdün” ya da otobüste müzük dinlediğim esnada “şşt telefonun çalıo” diebilirsiniz” tabi. Ben de belki size “deniz odobüsü iptal oldu boşuna gitmeyin” derim sosyal günümdeysem. Sosyal günler bu günler zaten her an her şeyi diyebilirim. Sosyal günler bu günler herkese kutlu olsun. Do majör beni ele geçirdi.

Ya geçen gün kursta arkadaş olduğum kızın adını sormayı unuttum. Piyanosunu ortadaki pedala basarak çaldığını çünkü ortadaki pedalın sesi kıstığını bildiğini bile biliyorum ama adını bilmiyorum.
Son olarak, keşke arkadaşlarımız tuvalete gittiklerinde bizim de çişimizi yapabilse…

Saturday, November 3, 2007

sobakawa yastık

yine dudağımı yemeye başladım 3 gündür. o kadar harika bişey ki duramıyorum. hergün yeni kabuklar koparıyorum. bazen saatlerce gözümü tavana dikip dudağımı yiyorum. ağzımdan salyalar akmaya başlayınca farkediyorum saatlerdir neyle uğraştığımı. dışardan görsem kendimi tam bi deli derim yani çünkü sorunlu bi harekete benziyo. halbuki ben sadece dudağındaki bi hücreyi koparan ve dudağın diğer kısımlarını onunla aynı hizaya getirmeye çalışan zavallı biinsanım. neyse bu iş çok uzadı, resmen hayatımı yavaşlatmaya başladı dudaklar değerli vaktimi buna harcayamam şimdi nemlendirici sürüyorum ve şu andan itibaren dudağımı bi daha yemeyeceğime dair söz veriyorum kakaperime.
evet yanlış duymadınız benim kaka perim var çünkü kaka önemsenmek istiyor. kaka kendinden bahsedilmesini istiyor bu yüzden erayla ne zaman konuşsam kaka da bizimle.